Piorunochron, czyli odgromnik

Drukuj PDF

Jan Herman
Felieton - Moja Polska

Istotą wojny jest egzaltacja. Bez niej nikt nie postawi na szali żadnego z elementów swojego „dobrostanu”, swojego albo najbliższych: życia, majątku, zdrowia, dorobku, dobrej sławy, środowiska społecznego albo ekologicznego.
Są jednak takie wojny, w których ten dobrostan ma co najwyżej wtórne znaczenie. Ich ogólną nazwą jest: NIESPRAWIEDLIWOŚĆ. W odróżnieniu od jakiejkolwiek wojny SPRAWIEDLIWEJ – mówimy o intencji nieczystej, wątpliwej, łatwo podważalnej, niemoralnej.
Najtrudniejsze są takie wojny, w których stawką są odmienne racje cywilizacyjne. Na przykład USA od samej erekcji swojego państwa zajmuje się swoimi interesami ponad interesy innych kultur: najpierw dokonała ludobójstwa na całym kontynencie (wycięcia w pień licznych kultur wcześniejszych), potem rabunkowo zaopatrywała się w siłę roboczą niwecząc dorobek kultur afrykańskich. Po krótkiej przerwie na doktrynę Monroe’go – Ameryka (USA) zawitała do Europy w roli najbardziej ponętnej demokracji świata, aby przez całe stulecie (do dziś) kopiować współczesną wersję rzymskiej Garnizonii (miriada eksploatatorskich, łupieżczych „faktorii” wspierana przez równoległą miriadę militarnych „fortów” karmionych przez owe „faktorie”). Przy czym wobec własnego wielo-narodu (co to joty kopiującego koncepcję „narodu radzieckiego”) – Ameryka stosuje identyczne jak Gułag czy Laogai albo obozy zagłady Kempeitai.
Wzorcem były tu kampanie w rodzaju Opryczniny, Inkwizycji i „rodzimego” maccartyzmu. Jeśli ktoś uważnie obserwuje nacjonalizm ukraiński, to nie umknęły mu ukraińskie urzeczenia szowinizmem, zrodzone w tych samych czasach, co polska Sanacja albo inne faszyzmy, np. włoski, niemiecki, hiszpański, itd. Tyle  - że one są powodem do wstydu dla nacji, w których się gnieździły, a na ten ukraiński nadal pompuje się antyrosyjskością i antypolskością.
Gdyby Ukraińcy mieli historyczne powody do dumy z własnego dorobku kulturowego, porównywalnego np. z rosyjskim, polskim, niemieckim, kaukaskim, perskim – szanowaliby pewnie dorobek sąsiadów. Ale żyją głównie pretensjami o to, że „im nie dano”.
Nie, nie jestem wrogiem ludu ukraińskiego, który jak nikt inny doznaje od swoich łże-przywódców poniżenia i cierpień oraz łupiestwa, ale zbyt łatwo lud ten daje się manipulować na szkodę „lachów” czy „kacapów” (oba słowa ukraińskie), zbyt łatwo lud ten daje się ponosić emocjami „kozackimi”.
Umiem sobie za to wyobrazić spustoszenie mentalne na szkodę dwujęzycznej (dwukulturowej) nacji ukrainnej, której ani Europa, ani Ameryka, ani Rosja nie traktują bratnio, szanująco, tylko instrumentalnie, niczym pustą przestrzeń pełną wyzwań dla własnych interesów. Jakże łatwo wywietrzało nam wszystkim doświadczenie „warkoczystej” Julii T.!

* * *

Jestem – przypomnę – socjalistą, zarówno ze względu na pochodzenie rodzinne, jak też ze względu na położenie ekonomiczne, i przede wszystkim jako ktoś w miarę zorientowany w tym, co będzie się działo globalnie.
W jazgotliwych uniesieniach przy okazji powszechnego przyzwolenia na imigrację ukraińską (w której jakoś nie doszukujemy się drobiazgowo racji ekonomicznych) – nie widzę żadnych prób tego, co czyniłem jako Dyrektor Generalny Polsko-Ukraińskiej Izby Gospodarczej, czyli organizowania imigracji choćby w spółdzielczość. Wtedy atmosfera wokół mojej inicjatywy była marna, a ja sam przegrałem sprawę i samo „stanowisko”. Nota bene, może wreszcie ci, którzy mnie podejrzewają o ukraino-fobię, pojmą że znam od lat „ten kierunek”.
Jako socjalista chciałbym bardzo, aby nacja porównywalna z naszą – urwała się spod kontroli kompradorskich oligarchów dojących „do spodu” substancję materialną, aby swoją wrodzoną zapobiegliwość i przedsiębiorczość zastosowała do własnej gospodarki, a nie poszukiwała ratunku w takich osobnikach, jak nasz były minister (pupil Tuska), jak spadochroniarz litewski w rządzie Jaceniuka (Aivaras A.) czy wprost przeniesiona z Ameryki Natalia Jareszko.
Tak jak poddaję krytyce (jako zgubny dla obywatelstwa rzeczywistego) program polskiego rządu w kwestii „pięćsetek” bez następnego konstruktywnego, spółdzielczego kroku – tak burzy się we mnie krew w reakcji na bezmyślne wchłanianie  (niewątpliwie krzywdzonych przez Los i Historię) „braci chachłów”, którzy już niebawem będą postrzegani przez tych samych dobroczyńców jak jemioła. Z naszej, a nie ich przyczyny.

Jan Herman

 

Wydanie bieżące

Recenzje

Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.

Więcej …
 

Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.

Więcej …
 

W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.

Więcej …
 

 

 
 
 
 
 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 29 gości 

Statystyka

Odsłon : 8491718

Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.

Więcej …
 

Więcej …
 

Więcej …

Temat dnia

Zróbmy coś!

Tak się zastanawiam, czy poza marszami ciszy, telewizyjnym zalewem informacji, który potrwa przez kilka dni, ktokolwiek w Polsce zrobi coś konkretnego aby poprawić nasze bezpieczeństwo i realnie zaradzić problemowi??? Bardzo wątpię.

Więcej …
 
Krakowska masakra pokłosiem haseł „kościół, szkoła, strzelnica”...?

W dniu 7 listopada br. po godzinie 15 ulicami wokół Rynku Głównego w Krakowie (m.in. ulicą Sławkowską) przejechał samochód, z którego kierowca zaczął strzelać z karabinu (typu wojskowego „AR-15”) do przypadkowych przechodniów. Wśród osób przechodzących w tamtej okolicy powstał popłoch i większość z nich ratowała/asekurowała się ucieczką do pobliskich punktów restauracyjnych i sklepowych.

Więcej …
 

Na lewicy

Tradycyjnie, w dniu 13 listopada 2026 roku, złożyliśmy kwiaty przy obelisku upamiętniającym słynną bitwę polskich socjalistów z Kozakami w roku 1904 na Placu Grzybowskim w Warszawie. Była to pierwsza taka wielka akcja PPS przeciw uciemiężeniu Polaków w zaborze rosyjskim, która historycznie stała się przysłowiowym chrztem bojowym Polskiej Partii Socjalistycznej.

Więcej …
 

W związku z tragicznymi wydarzeniami w Krakowie w dniu 7 listopada 2026 roku Polska Partia Socjalistyczna opublikowała Stanowisko, w którym potępia mord, do którego doszło na Krakowskim Rynku.

Więcej …
 

W dniu 7 listopada 2026 roku liczna grupa działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej złożyła kwiaty pod pomnikiem Ignacego Daszyńskiego w Warszawie.
Rokrocznie, od momentu postawienia pomnika Daszyńskiego przy Trakcie Królewskim w Warszawie, w dniu powołania Rządu Ludowego Republiki Polskiej składane są kwiaty przez przedstawicieli PPS i innych ugrupowań lewicowych.

Więcej …
 

W dniu 6 listopada 2026 roku odbyła się w UMCS w Lublinie konferencja naukowa „U progu Niepodległej: Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej Ignacego Daszyńskiego i jego miejsce w procesie odbudowy Państwa Polskiego”.
Konferencja była kontynuacją corocznych przedsięwzięć organizacyjnych i politycznych mających na celu upamiętnienie powołania w dniu 6/7 listopada 1918 roku Rządu Ludowego pod przewodnictwem Ignacego Daszyńskiego.

Więcej …
 

W dniu 27 października 2026 roku w Sali kolumnowej Sejmu RP odbyła się konferencja naukowa zorganizowana z okazji 90 rocznicy śmierci Ignacego Daszyńskiego, premiera Rządu Ludowego w 1918 roku i Marszałka Sejmu w II RP. Konferencja odbywała się pod hasłem: „Ignacy Daszyński. Wokół dziedzictwa demokraty, socjalisty, Marszałka Sejmu”.

Więcej …
 

W dniu 1 października 2026 roku w Płocku odbyła się promocja monografii „O racji stanu. Ignacy Daszyński (1866-1936)”, której organizatorem było Towarzystwo Naukowe Płockie. Monografia powstała pod redakcją naukową dra Andrzeja Ziemskiego. Wyboru tekstów i opracowania dokonał redaktor Przemysław Prekiel.

Więcej …
 

W dniu 12 września 2026 roku w Warszawie odbyło się posiedzenie Rady Mazowieckiej PPS.
Podczas posiedzenia przedyskutowano aktualną sytuację polityczną w kraju. Zwrócono uwagę na potrzebę podjęcia dyskusji na temat przygotowań do mających się odbyć w roku przyszłym wyborów parlamentarnych.

Więcej …
 

W dniu 31 lipca 2026 roku, w przeddzień kolejnej, 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego w Kwaterze powstańców na Cmentarzu Bródnowskim, w której pochowano bojowców PPS, odbyła się uroczystość złożenia kwiatów.

Więcej …
 

W dniu 23 czerwca 2026 roku w Warszawie z okazji 80-tych urodzin upamiętniono Józefa Oleksego, marszałka Sejmu ( II i IV kadencji w latach 1993–1995 i 2004–2005) i premiera (1995–1996). W godzinach rannych grupa przyjaciół złożyła wieńce na grobie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Józef Oleksy zmarł 9 stycznia 2015 roku.

Więcej …
 

25 maja 2026 roku obchodziliśmy 100 rocznicę urodzin Jana Józefa Lipskiego, człowieka zasłużonego również dla ruchu socjalistycznego. W latach 1990-1991 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Naczelnej PPS.

Więcej …
 

W dniu 12 maja 2026 roku w Akademii Piotrkowskiej odbyła się konferencja naukowa z okazji 100 rocznicy zamachu majowego pt. „Wojna Polsko – Polska”.

Więcej …
 

W dniu 9 maja 2026 roku w Warszawie w obrębie ulicy Śmiałej na Żoliborzu dokonano otwarcia skweru imienia prof. Krzysztofa Dunin-Wąsowicza, wybitnego historyka, działacza Polskiej Partii Socjalistycznej, uczestnika ruchu oporu podczas II wojny światowej.

Więcej …