Ucieranie nosa Europie

Drukuj PDF

Jan Herman
Felieton - Moja Polska

Jestem Środkowo-Europejczykiem, i nie jest to zdanie napisane w trosce o to tylko, by mnie prawidłowo kojarzono z „adresem”, ale po to, by wskazać na różnicę między trójkątem Paryż-Londyn-Rzym – a czworokątem: Praha-Kraków-Budapeszt-Zagrzeb. Dla tych mniej obeznanych – niech ważna okaże się informacja, że w miastach tych funkcjonują najstarsze w tej części świata uniwersytety (ich paletę uzupełnia Wilno, Lwów, Dorpat – a Wiedeń wydaje się dobrym zwornikiem obu paradygmatów kulturowo-cywilizacyjnych.
Europa Środkowa rozpościera się w przestrzeni między Słowiańszczyzną, Germanią i Bizancjum. Wszystkie trzy żywioły nie dość, że są sobie równorzędne, to jeszcze „pamiętają” swoją genezę „spoza Limesu” (niegdyś historyczna granica między Imperium Romanum i Barbarią). Politycznie region ten oznacza około 30 różnorodnych państw, w tym przegraną w grach mocarstwowych Rzeczpospolitą Narodów (obojga, a może czworga…?). To w tym regionie miały miejsce ważne dla „starego świata” boje o kondycję cywilizacji, takie jak kampania Sobieskiego (Wiedeń) czy Jagiełły (Grunwald). Pierwsza z nich uchroniła Święte Cesarstwo przed nawałnicą orientalną, druga zaś uchroniła Rzeczpospolitą przed pogardą kondotierów papieskich.
Doprawdy, mamy za co – i mamy prawo – ucierać nosa Europie, tej traktującej wciąż jeszcze tereny za Łabą i Dunajem jak prowincję barbarzyńską. Oczywiście, niezmiennie trwa dyplomatyczna „udawanka”, której elementem jest sprzedawczyk Tusk, ale mamy akurat taki czas, że ta „rdzenna” Europa (przypomnijmy: Paryż-Londyn-Rzym) angażuje nasz (środkowoeuropejski) region świata w jakieś manewry z naszą podrzędnością w tle.
Jeszcze jedna uwaga, nieco przekorna wobec polonocentryzmu: ciężar gatunkowy Europy Środkowej określa nie tylko to, co mamy na północ od Karpat, ale też na południe od nich, z czego Polacy, wpatrzeni w środkowoeuropejską dwubiegunowość (Rosja-Zachód), nie do końca sobie zdają sprawę, pomijając znaczenie dla Europy Środkowej choćby wszystkiego, co do kultury wnosi wciąż Porta.

* * *

Odpowiedzią na wygasający projekt Euroregionów (pierwotnie mający kolonialnie rozmyć polityczne granice Barbarii zza Łaby-Dunaju, choć pozorujący euro-uniwersalizm) – jest (a może już była?) Grupa Wyszehradzka (V4), w założeniu parysko-rzymsko-londyńskich elit politycznych mająca włączyć ten „bufor przeciw-rosyjski” do gry pod ich (elit) przywództwem. Warto w tym kontekście przypomnieć, datowany już na stulecie, spisek anglosaskiej dynastii brytyjskiej, uknuty pośród spacerów na „rodzinnych” wczasach rodzin monarchicznych w duńskim Fredensborgu przeciw Habsburgom, od którego zaczęła się Pierwsza Wojna, a którego ubocznym skutkiem był polityczny sukces Lenina (autora kontr-europejskiego projektu Kraju Rad) i reorientacja Ameryki Północnej na powrót ku Staremu Kontynentowi, a to oznaczało „poprawkę” w postaci Drugiej Wojny, już pod „nieśmiałe” dyktando Amerykanów, którzy ten rozdział zamknęli zatrudniając nazistę Waltera Hallsteina (swego czasu „redaktora naczelnego” projektu Groß-Europa) do „demokratycznego” powołania Unii Europejskiej.
To, że polskim władzom nieco brakuje fantazji i wyobraźni globalnej – nie oznacza, że V4 pozostaje na marginesie zainteresowań chińskich, które w wojnie amerykańsko-chińskiej objawiają się polityką „salami” wobec narzędzia kolonizacji amerykańskiej, jakim jest Unia Europejska. Amerykanie – którzy spektakularnie przegrywają rozgrywki orientalno-bliskowschodnie – są bliscy ostatecznego zmierzchu „demokratycznej dominacji” na kontynencie europejskim, a widomym tego objawem jest Brexit i najprawdopodobniej Polexit.
Nikt już dziś nie chce pamiętać, że amerykańska kolonizacja Europy (po dwóch wojnach światowych) stworzyła w reakcji kolonizację Europy Środkowej przez RWPG i Układ Warszawski. Dziś w modzie jest przypominać różnice między totalitaryzmami bolszewickim i amerykańskim (anglosaskim), przy czym w powszechniej (niestety) narracji – ten anglosaski totalitaryzm jest nazywany demokracją (dodajmy: w gruncie rzeczy kpiarsko i szyderczo), a ten „radziecki” jest nazywany od nazwiska następcy Piotra Wielkiego – putinizmem, choć dociera się w bólach rola Putina jako „zastępcy” Xi Jinpinga w nowoczesnym skądinąd bloku multi-gospodarczym BRICS.
Władze polskie, na szczęście mające duży dystans do globalnego projektu redagowanego od czasów Hallsteina, postawią zapewne kropkę nad przysłowiowym „i”, kiedy w kolejnych rozdaniach przy (ponoć) demokratycznym stole europejskim postawią jasno sprawę przyszłości V4: nie będzie „stara” Unia dyrdymalić o demokracji, której tam nie ma od czasów sprzed Imperium Romanum, tylko powinna zaprzestać kolonizacyjnych zapędów wobec Europy Środkowej, bo „szlak bursztynowy” już nie działa, przynajmniej w jedną, odsysającą V4 stronę.
V4 – to niemałe „hektary” w kluczowym dla Globu miejscu, zaludnione przez kilkanaście ento-żywiołów, w tym przez dwie miriady etniczne mające we krwi różnorodność i samorządność (warszawsko-wileńską i austro-węgierską). Certolenie się  dyktatem unio-europejskim po prostu nie przystoi, zwłaszcza – przypomnijmy – po kampanii wiedeńskiej (Sobieskiego) i grunwaldzkiej (Jagiełły), a pomniejszych kampanii znalazłoby się jeszcze kilka, po obu stronach Karpat.
Więc o demokracji możemy pogadać, jak już świat zapomni o „gułagach” niemieckich i amerykańskich, ale przede wszystkim o spisku z Fredensborgu, którego owocem i dziedzictwem jest Unia Europejska. Nie mówiąc o de-cywilizacyjnych projektach współczesnych.

Jan Herman

 

Wydanie bieżące

Recenzje

Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.

Więcej …
 

Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.

Więcej …
 

W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.

Więcej …
 

 

 
 
 
 
 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 29 gości 

Statystyka

Odsłon : 8491566

Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.

Więcej …
 

Więcej …
 

Więcej …

Temat dnia

Zróbmy coś!

Tak się zastanawiam, czy poza marszami ciszy, telewizyjnym zalewem informacji, który potrwa przez kilka dni, ktokolwiek w Polsce zrobi coś konkretnego aby poprawić nasze bezpieczeństwo i realnie zaradzić problemowi??? Bardzo wątpię.

Więcej …
 
Krakowska masakra pokłosiem haseł „kościół, szkoła, strzelnica”...?

W dniu 7 listopada br. po godzinie 15 ulicami wokół Rynku Głównego w Krakowie (m.in. ulicą Sławkowską) przejechał samochód, z którego kierowca zaczął strzelać z karabinu (typu wojskowego „AR-15”) do przypadkowych przechodniów. Wśród osób przechodzących w tamtej okolicy powstał popłoch i większość z nich ratowała/asekurowała się ucieczką do pobliskich punktów restauracyjnych i sklepowych.

Więcej …
 

Na lewicy

Tradycyjnie, w dniu 13 listopada 2026 roku, złożyliśmy kwiaty przy obelisku upamiętniającym słynną bitwę polskich socjalistów z Kozakami w roku 1904 na Placu Grzybowskim w Warszawie. Była to pierwsza taka wielka akcja PPS przeciw uciemiężeniu Polaków w zaborze rosyjskim, która historycznie stała się przysłowiowym chrztem bojowym Polskiej Partii Socjalistycznej.

Więcej …
 

W związku z tragicznymi wydarzeniami w Krakowie w dniu 7 listopada 2026 roku Polska Partia Socjalistyczna opublikowała Stanowisko, w którym potępia mord, do którego doszło na Krakowskim Rynku.

Więcej …
 

W dniu 7 listopada 2026 roku liczna grupa działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej złożyła kwiaty pod pomnikiem Ignacego Daszyńskiego w Warszawie.
Rokrocznie, od momentu postawienia pomnika Daszyńskiego przy Trakcie Królewskim w Warszawie, w dniu powołania Rządu Ludowego Republiki Polskiej składane są kwiaty przez przedstawicieli PPS i innych ugrupowań lewicowych.

Więcej …
 

W dniu 6 listopada 2026 roku odbyła się w UMCS w Lublinie konferencja naukowa „U progu Niepodległej: Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej Ignacego Daszyńskiego i jego miejsce w procesie odbudowy Państwa Polskiego”.
Konferencja była kontynuacją corocznych przedsięwzięć organizacyjnych i politycznych mających na celu upamiętnienie powołania w dniu 6/7 listopada 1918 roku Rządu Ludowego pod przewodnictwem Ignacego Daszyńskiego.

Więcej …
 

W dniu 27 października 2026 roku w Sali kolumnowej Sejmu RP odbyła się konferencja naukowa zorganizowana z okazji 90 rocznicy śmierci Ignacego Daszyńskiego, premiera Rządu Ludowego w 1918 roku i Marszałka Sejmu w II RP. Konferencja odbywała się pod hasłem: „Ignacy Daszyński. Wokół dziedzictwa demokraty, socjalisty, Marszałka Sejmu”.

Więcej …
 

W dniu 1 października 2026 roku w Płocku odbyła się promocja monografii „O racji stanu. Ignacy Daszyński (1866-1936)”, której organizatorem było Towarzystwo Naukowe Płockie. Monografia powstała pod redakcją naukową dra Andrzeja Ziemskiego. Wyboru tekstów i opracowania dokonał redaktor Przemysław Prekiel.

Więcej …
 

W dniu 12 września 2026 roku w Warszawie odbyło się posiedzenie Rady Mazowieckiej PPS.
Podczas posiedzenia przedyskutowano aktualną sytuację polityczną w kraju. Zwrócono uwagę na potrzebę podjęcia dyskusji na temat przygotowań do mających się odbyć w roku przyszłym wyborów parlamentarnych.

Więcej …
 

W dniu 31 lipca 2026 roku, w przeddzień kolejnej, 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego w Kwaterze powstańców na Cmentarzu Bródnowskim, w której pochowano bojowców PPS, odbyła się uroczystość złożenia kwiatów.

Więcej …
 

W dniu 23 czerwca 2026 roku w Warszawie z okazji 80-tych urodzin upamiętniono Józefa Oleksego, marszałka Sejmu ( II i IV kadencji w latach 1993–1995 i 2004–2005) i premiera (1995–1996). W godzinach rannych grupa przyjaciół złożyła wieńce na grobie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Józef Oleksy zmarł 9 stycznia 2015 roku.

Więcej …
 

25 maja 2026 roku obchodziliśmy 100 rocznicę urodzin Jana Józefa Lipskiego, człowieka zasłużonego również dla ruchu socjalistycznego. W latach 1990-1991 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Naczelnej PPS.

Więcej …
 

W dniu 12 maja 2026 roku w Akademii Piotrkowskiej odbyła się konferencja naukowa z okazji 100 rocznicy zamachu majowego pt. „Wojna Polsko – Polska”.

Więcej …
 

W dniu 9 maja 2026 roku w Warszawie w obrębie ulicy Śmiałej na Żoliborzu dokonano otwarcia skweru imienia prof. Krzysztofa Dunin-Wąsowicza, wybitnego historyka, działacza Polskiej Partii Socjalistycznej, uczestnika ruchu oporu podczas II wojny światowej.

Więcej …