Jan Stępień
Felieton – Okiem pisarza
Artysta bez wyobraźni? Czy jest to możliwe? Nie, artysta pozbawiony wyobraźni nie istnieje. Człowiek pozbawiony wyobraźni żyje ubogo. Polityk bez wyobraźni? Gdy ją miał, to nie byłoby bezrobotnych i biednych. Nie byłoby korupcji. Ten, kto jest obdarzony wyobraźnią stawia siebie w sytuacji innych ludzi. Człowiek obdarzony wyobraźnią wie, że jego decyzje mogą szkodzić, albo pomagać innym. Osobę obdarzoną wyobraźnią porównałbym do dobrego szachisty, który przewiduje ruchy swojego przeciwnika i nie daje się zaskoczyć. Obdarzeni wyobraźnią wizjonerzy przewidują z reguły jedynie oczekiwane przez siebie rezultaty.
Ale nie wiem czy politycy chcą wyobrażać sobie, że wszczęte przez nich wojny pochłoną mnóstwo ofiar. A może zagarniając jakiś kraj, oczekują, że podbici powitają obce wojska kwiatami i uśmiechami radości? Czyżby polityk pozbawiony wyobraźni przyjmował skuteczność na przykład czołgów i samolotów w walce z terrorystami?
Człowiek odznaczającym się wielką wyobraźnią i powszechnie znanym był na pewno Gandhi. Wyprowadzając angielskie wojska ze swojej ojczyzny myślał o rodakach, a nie o interesach. Niestety, historia ludzkości zna niewiele takich przykładów jak działania, które podejmował Gandhi.
Wyobraźnia pozwala wyjść poza sferę własnego i rodzinnego egoizmu. Sprzyja rozwijaniu w sobie poczucia misji związanej z odpowiedzialnością za innych. Siłaczka i doktor Judym – bohaterowie literaccy Żeromskiego – podobnie jak na przykład Don Kichot odznaczali się wyobraźnią, która kształtowała ich życie.
Mocą rozwiniętej wyobraźni kształtuje się wizje bardziej sprawiedliwie urządzonego społeczeństwa. Wyobraźnia pozwala nakreślać obraz własnego życia jakim ono, naszym zdaniem, być powinno. Pozwala ona także odczytywać niezwerbalizowane jeszcze oczekiwania bliskich nam osób, a także narodu, a nawet ludzkości.
Jan Stępień
Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.
Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
