Przypadek A.S. Dudy

Drukuj PDF

Felieton - Moja Polska
Jan Herman

Pełniący rolę kierownika organu-urzędu zwanego potocznie Głową Państwa, ma życiorys porównywalny z ok. 100 tysiącami życiorysów godnych pozazdroszczenia: doktor nauk prawnych, w latach 2006–2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, w latach 2008–2010 podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, w latach 2007–2011 członek Trybunału Stanu, poseł na Sejm VII kadencji, poseł do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji.
Zatem nic dziwnego, że kiedy na skutek Katastrofy formacja straciła swojego żelaznego kandydata do drugiej kadencji – a następnie miejsce to zajął „z klucza” przedstawiciel chwiejnego ideologicznie ugrupowania SKL – wystawiono do rywalizacji z B. Komorowskim człowieka tego samego pokroju, tyle że „naszego”: Komorowski również pełnił drugo i trzecioplanowe role w swojej formacji, będąc jednak – to też podobieństwo – blisko „oka cyklonu”.
Mechanizm, na mocy którego Komorowski stracił w krótkim czasie niemal pewny mandat drugiej kadencji pałacowej – jeszcze czeka na zdolnego analityka. Bo nie przegrał z żadnym tuzem PiS, tylko z kimś podobnym sobie. Właściwie to jego formacja przegrała z formacją A.S. Dudy.

*             *             *

Nie mam zbyt dobrego mniemania o prawnikach: ich umysły są przeważnie trzymane na uwięzi, nielotne, nadmiernie obciążone ustawicznymi interpretacjami przesadnego nawisu przepisów, procedur i „piszczykowizny”, a jeśli któryś z nich przełamie tę prawno-szklaną pułapkę – to natychmiast staje się równie wybitny co podejrzany, jak np. Lech Falandysz, Władysław Siła-Nowicki, Jan Olszewski. Prawnika najważniejszym przymiotem jest – tak to widzimy – praworządność, kastowa praworządność, nawet jeśli sumienie każe inaczej. Rewolucjonistów tam raczej nam nie szukać.
Dlaczego Duda jako Prezydent miałby być inny? Pełnił kilka mocnych funkcji państwowych – ale zawsze jako reprezentant obozu politycznego, a nie jako tuz swojej formacji. No, i niektórzy mają w sobie dar wyjścia z cienia formacji – a inni nie. Duda należy do tych innych, więc epitety i wyzwiska w rodzaju „Adrian” albo „długopis” są nie na miejscu.
Do tego A.S. Duda nie jest specjalistą ani w dziedzinie dyplomacji, ani w dziedzinie wojskowości, ani w dziedzinie policyjnej. Te trzy resorty, prawem kaduka nazwane prezydenckimi – za jego czasów przestały być (mowa o realiach) – w jego gestii. Duda mógł już tylko oddać się w opiekę przywódcy formacji, bo tylko stamtąd czerpał inspirację i moc urzędową.

*             *             *

Oczywiście, pełnoletni człowiek w pełni odpowiada a to, co robi, a niekiedy również za to, jak myśli. Ale to wszystko, co mogę wytknąć A.S. Dudzie.
Doprowadźmy sprzeciw wobec jego dalszej prezydenturze do absurdu. Spośród najmocniejszych kontrkandydatów mamy wybór, jakby to tu rzec – słaby. Jak nie chwiejny politycznie narcyz, to rozmemłana ideowo pani w wieku trolejbusowym. Do tego młody, za to trzymany w kleszczach przez starszych wyjadaczy, na deser prezenter-konferansjer. Pozostaje ludowiec, którego można nie lubić albo szanować. Jego wadą główną jest to, że nie ma zamiaru rozliczyć swojej formacji z tego, co ona zrobiła z Romanem Bartoszcze, próbującym oddać ruch ludowy na powrót prawowitym ludowcom „przedwojennego chowu”. Pisałem o tym już dawno, do Janusza Piechocińskiego. Roman Bartoszcze był szansą PRL-owskiego ZSL, pomostem ku powrotowi do tradycji, pięknej karty zapisanej przez Piasta, Wyzwolenie, Samopomoc, Rocha.
To jest jednak historia, a dziś Kolega Władysław K-K wyrasta na Postać, jeszcze chwila i będzie mężem opatrznościowym, przeprowadzającym Polskę z otmętów wojny plemiennej ku jakiejś nowej rzeczywistości.

*             *             *

No, więc mamy właściwie opcję kontynuacji krańcowo wątpliwej, bo dominacja Delfinarium w tej formacji (po kapitulacji Wielebnego) oznacza głęboką przebudowę polityczną. Na skalę nieprzewidywalną, ale – na gorsze. Jeszcze gorsze, Czytelniku.
Albo w to miejsce wkroczy formacja ludowa, która zgrabniej niż mętniejąca z dnia na dzień lewica, i bardziej wiarygodnie przedłuży zarówno opiekuńczość Państwa wobec wykluczonych, zarazem zachowa ową niemal mityczną rynkowość, tyle że nie tonącą w zalewie kapitału, ale opartą na gospodarskiej zaradności, na gospodarczym patriotyzmie.
To nie jest prognoza, tak sobie pomykam hipotetycznie.
Dudy w tym planie nie da się ulokować. To zaś oznaczałoby, że Prezes potrzebuje czasu na przyzwyczajenie się do emerytury zakonu PC. Taki czas nastał. I tylko na taką szansę powrotu do gry przystanie „prezydent Europy”, a i to w roli „mędrca”.
Andrzej Sebastian Duda oczywiście mocno przeżywa to, że zamiast chwały i drugiej kadencji, z każdą godziną bardziej staje się halabardnikiem ostatniego aktu. Więc zamiast się puszyć – mógłby po prostu wziąć w ciemno przedłużoną o dwa lata kadencję i zbudować coś swojego. Jest w końcu dorosły, czy nie…?

Jan Herman

Więcej: https://publications.webnode.com/news/przypadek-a-s-dudy/?fbclid=IwAR2MmcUPT7aui1vyNg_lVtDOfhwPrnbrdn6kMmSZPPDhgaYxAaKRwI83tzk#.Xp1GMEw7xeM.facebook

 

Wydanie bieżące

Recenzje

Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.

Więcej …
 

Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.

Więcej …
 

W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.

Więcej …
 

 

 
 
 
 
 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 29 gości 

Statystyka

Odsłon : 8491691

Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.

Więcej …
 

Więcej …
 

Więcej …

Temat dnia

Zróbmy coś!

Tak się zastanawiam, czy poza marszami ciszy, telewizyjnym zalewem informacji, który potrwa przez kilka dni, ktokolwiek w Polsce zrobi coś konkretnego aby poprawić nasze bezpieczeństwo i realnie zaradzić problemowi??? Bardzo wątpię.

Więcej …
 
Krakowska masakra pokłosiem haseł „kościół, szkoła, strzelnica”...?

W dniu 7 listopada br. po godzinie 15 ulicami wokół Rynku Głównego w Krakowie (m.in. ulicą Sławkowską) przejechał samochód, z którego kierowca zaczął strzelać z karabinu (typu wojskowego „AR-15”) do przypadkowych przechodniów. Wśród osób przechodzących w tamtej okolicy powstał popłoch i większość z nich ratowała/asekurowała się ucieczką do pobliskich punktów restauracyjnych i sklepowych.

Więcej …
 

Na lewicy

Tradycyjnie, w dniu 13 listopada 2026 roku, złożyliśmy kwiaty przy obelisku upamiętniającym słynną bitwę polskich socjalistów z Kozakami w roku 1904 na Placu Grzybowskim w Warszawie. Była to pierwsza taka wielka akcja PPS przeciw uciemiężeniu Polaków w zaborze rosyjskim, która historycznie stała się przysłowiowym chrztem bojowym Polskiej Partii Socjalistycznej.

Więcej …
 

W związku z tragicznymi wydarzeniami w Krakowie w dniu 7 listopada 2026 roku Polska Partia Socjalistyczna opublikowała Stanowisko, w którym potępia mord, do którego doszło na Krakowskim Rynku.

Więcej …
 

W dniu 7 listopada 2026 roku liczna grupa działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej złożyła kwiaty pod pomnikiem Ignacego Daszyńskiego w Warszawie.
Rokrocznie, od momentu postawienia pomnika Daszyńskiego przy Trakcie Królewskim w Warszawie, w dniu powołania Rządu Ludowego Republiki Polskiej składane są kwiaty przez przedstawicieli PPS i innych ugrupowań lewicowych.

Więcej …
 

W dniu 6 listopada 2026 roku odbyła się w UMCS w Lublinie konferencja naukowa „U progu Niepodległej: Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej Ignacego Daszyńskiego i jego miejsce w procesie odbudowy Państwa Polskiego”.
Konferencja była kontynuacją corocznych przedsięwzięć organizacyjnych i politycznych mających na celu upamiętnienie powołania w dniu 6/7 listopada 1918 roku Rządu Ludowego pod przewodnictwem Ignacego Daszyńskiego.

Więcej …
 

W dniu 27 października 2026 roku w Sali kolumnowej Sejmu RP odbyła się konferencja naukowa zorganizowana z okazji 90 rocznicy śmierci Ignacego Daszyńskiego, premiera Rządu Ludowego w 1918 roku i Marszałka Sejmu w II RP. Konferencja odbywała się pod hasłem: „Ignacy Daszyński. Wokół dziedzictwa demokraty, socjalisty, Marszałka Sejmu”.

Więcej …
 

W dniu 1 października 2026 roku w Płocku odbyła się promocja monografii „O racji stanu. Ignacy Daszyński (1866-1936)”, której organizatorem było Towarzystwo Naukowe Płockie. Monografia powstała pod redakcją naukową dra Andrzeja Ziemskiego. Wyboru tekstów i opracowania dokonał redaktor Przemysław Prekiel.

Więcej …
 

W dniu 12 września 2026 roku w Warszawie odbyło się posiedzenie Rady Mazowieckiej PPS.
Podczas posiedzenia przedyskutowano aktualną sytuację polityczną w kraju. Zwrócono uwagę na potrzebę podjęcia dyskusji na temat przygotowań do mających się odbyć w roku przyszłym wyborów parlamentarnych.

Więcej …
 

W dniu 31 lipca 2026 roku, w przeddzień kolejnej, 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego w Kwaterze powstańców na Cmentarzu Bródnowskim, w której pochowano bojowców PPS, odbyła się uroczystość złożenia kwiatów.

Więcej …
 

W dniu 23 czerwca 2026 roku w Warszawie z okazji 80-tych urodzin upamiętniono Józefa Oleksego, marszałka Sejmu ( II i IV kadencji w latach 1993–1995 i 2004–2005) i premiera (1995–1996). W godzinach rannych grupa przyjaciół złożyła wieńce na grobie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Józef Oleksy zmarł 9 stycznia 2015 roku.

Więcej …
 

25 maja 2026 roku obchodziliśmy 100 rocznicę urodzin Jana Józefa Lipskiego, człowieka zasłużonego również dla ruchu socjalistycznego. W latach 1990-1991 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Naczelnej PPS.

Więcej …
 

W dniu 12 maja 2026 roku w Akademii Piotrkowskiej odbyła się konferencja naukowa z okazji 100 rocznicy zamachu majowego pt. „Wojna Polsko – Polska”.

Więcej …
 

W dniu 9 maja 2026 roku w Warszawie w obrębie ulicy Śmiałej na Żoliborzu dokonano otwarcia skweru imienia prof. Krzysztofa Dunin-Wąsowicza, wybitnego historyka, działacza Polskiej Partii Socjalistycznej, uczestnika ruchu oporu podczas II wojny światowej.

Więcej …