Gang wielopodwórkowy

Drukuj PDF

Felieton - Moja Polska
Jan Herman

Chyba już nikogo nie trzeba przekonywać, że mniej-więcej 100 milionów obywateli USA (na prawie 320) nosi w sobie szczere przekonanie o niezwykłej misji swojego Państwa do wykonania na Ziemi oraz o swoistej nadprzyrodzoności Narodu Amerykańskiego (który – nota bene – nie istnieje). Dla tych dwóch idei owe 100 milionów poprze każde naruszenie powszechnie znanych światu norm demokratycznych, w tym:

1.       Prawa człowieka (zwłaszcza jeśli narusza się prawa pozostałych 220 mln i przyjezdnych);
2.       Prawa obywatelskie (np. prawo własności, prawo do prywatności, intymności);
3.       Prawa narodów i państw do samostanowienia;
4.       Prawo do równych szans gospodarczych;
5.       Równość wszystkich wobec prawa-systemu;

Największym i najpowszechniejszym naruszeniem norm demokratycznych przez USA (Państwo amerykańskie) jest totalna i postępująca (doskonalona) inwigilacja własnych obywateli i całego świata. W Ameryce wystarczy podać nr ubezpieczenia osobistego, by policjant znał wszystkie wrażliwe informacje o kontrolowanym kierowcy. A amerykańskie systemy inwigilacyjne to niemal symbol wtykania nosa we wszystko, np. Echelon – globalna sieć wywiadu elektronicznego – powstał przy udziale Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Kanady, Australii i Nowej Zelandii w ramach porozumienia AUSCANNZUKUS i jest zarządzany przez amerykańską służbę wywiadu NSA, dysponuje kilkuset sekretnymi placówkami na świecie, w tym w Polsce.

O co chodzi?

Zacznijmy „ab ovo”. Pod różnymi nazwami (w Rzeczpospolitej pod nazwą „pocztów pańskich”) od zawsze powstawały prywatne formacje zbrojne mające charakter ochrony osobistej i ochrony mienia. Z czasem przeistaczały się w oddziały nadworne o charakterze zaciężnym.
Trzymając się przykładu polskiego: rozdemokratyzowana Rzeczpospolita mała państwo słabe, stąd „ordynacje rodowe”, wyjęte spod prawa państwowego, rządzące się własnymi „ustrojami”, współ-stanowiły Państwo, były jego dobrowolnym uzupełnieniem, oddawanym do dyspozycji Króla na mocy „dżentelmeńskiej umowy”, rzadziej z pobudek patriotycznych. Instytucja takiego powiernictwa znana była zresztą od średniowiecza w całej Europie jako „fideicomis” albo z hiszpańska „mayorazgo”. Trwała ta instytucja kilka stuleci: w 1919 w Niemczech było około 1300 fideikomisów. Pierwszy zaczął likwidować tę „prywatę w państwie” Napoleon (Kodeks 1807), ale np. w Szwecji ostateczna likwidacja nastąpiła w 1964 roku, przy czym 5 z nich zachowano jako „dziedzictwo narodowe”.
USA w tej dziedzinie osiągnęły mistrzostwo: amerykańska arystokracja polityczno-biznesowa, licząca nie więcej niż kilkadziesiąt tysięcy osób, używa US Armed Forces (Army, Marine Corps, Navy, Air Force oraz Coast Guard jako część Homeland Security) i kilkudziesięciu tzw. auxiliares (np. Marine Corps, Merchant Marine, Civil Air Patrol, Military Assistance Advisory Group, Coast Guard Auxiliary) do swoich własnych (środowiskowo-korporacyjnych) celów i nie ma takiej instytucji demokratycznej, która byłaby w stanie wyjąć US Armed Forces spod kontroli tej arystokracji, zwłaszcza że CIA i FBI, nie mówiąc o „dyplomacji”, są na garnuszku budżetowym tejże arystokracji.
O skali tej „armii nadwornej” niech zaświadczy jedna liczba: w 2016 roku około 580.3 miliardów $ przeznaczono tylko na Overseas Contingency Operations (działania armii za granicą). Budżet ten obejmuje jawne i tajne operacje bezpośrednie (w tym skrytobójstwa), inwigilację całego świata, „kontrolowanie” rządów w obcych państwach (np. Ukraina), prowokacje polityczne (ISIS), utrzymanie baz wojskowych. W grudniu 2010 roku armia amerykańska była obecna w 150 krajach świata, w sile od 1 osoby w Surinamie do ponad 50 tys. w Niemczech (nie licząc 103 tysięcy wojujących w Afganistanie). Inne liczby: 35,688 w Japonii (USFJ), 28,500 w Korei Południowej (USFK), 9,660 we Włoszech, 9,015 w United Kingdom. Inaczej: 77,917 w Europie (wliczając Niemcy), 141 w byłym ZSRR (wliczajac Europę Środkową), 47,236 we Wschodniej Azji i Pacyfiku, 3,362 w Północnej Afryce, na Bliskim Wschodzie, i w Południowej Azji, 1,355 w Afryce Sub-Saharyjskiej i 1,941 w tzw. Western Hemisphere. Konia z rzędem Amerykaninowi nie-mundurowemu (spośród tych 100 milionów), który kompetentnie odpowie na pytanie, po co komu te amerykańskie legiony rozsiane po świecie.
W roku 1949 powstała organizacja wielo-zbrojna pod nazwą NATO. Tak się dziwnie złożyło, że wciągnięto do niej tzw. Zachód, przeciw ZSRR. Układ Warszawski powstał w odpowiedzi na to jawne wypowiedzenie sojuszu antyfaszystowskiego. W tym czasie wielu uczonych i inżynierów spod znaku swastyki pracowało już dla USA, a np. Walter Hallstein, czołowy prawnik (konstruktor ustroju) III Rzeszy przygotowywał koncept przyszłej Unii Europejskiej (potem szefował Komisji Europejskiej). W tym też czasie , po porzuceniu stanowczego wobec Niemiec Planu działał już European Recovery Program (Plan Marshalla). W styczniu 1947 Truman mianował generała George’a Marshalla na sekretarza stanu, odwołał tzw. JCS 1067 i zastąpił go JCS 1779, który dekretował, że uporządkowana i prosperująca Europa wymagała gospodarczego wkładu stabilnych i produktywnych Niemiec. Ograniczenia nałożone na niemiecki przemysł ciężki zostały częściowo „zmodyfikowane”, dozwolone poziomy produkcji stali zostały podniesione z 25% przedwojennych do 50% przedwojennych. Działała UNRRA.
Truman zmienił plan Marshalla w prawo 3 kwietnia 1948, ustanawiając Economic Cooperation Administration (ECA), które miało nadzorować pracę programu. W tym samym roku państwa biorące udział w programie (Austria, Belgia, Dania, Francja, Grecja, Holandia, Irlandia, Islandia, Luksemburg, Niemcy Zachodnie, Norwegia, Stany Zjednoczone, Szwajcaria, Szwecja, Turcja, Wielka Brytania i Włochy) podpisały porozumienie ustanawiające Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). W Ramach Planu Marshalla najwięcej zyskały Wielka Brytania i Francja, a tuż po nich – post-faszystowskie Niemcy i Włochy. Ten krótki wywód gospodarczy wyjaśnia, dlaczego NATO od początku było przybudówką US Armed Forces.
Październik 1950: Komitet Obrony NATO zaakceptował plan utworzenia sił sojuszniczych złożonych z 50 dywizji, w tym: 20 francuskich, 10 amerykańskich, 10 włoskich, 5 brytyjskich i 5 z państw Beneluksu – to już chyba nie pozostawia wątpliwości, na co poszły „dotacje” amerykańskie.
Ameryka – inwestując w europejską scenę II Wojny – stała się jej największym beneficjentem, mając w Niemcach dość długo wdzięcznego „skruszonego”. Pomijając historię ostatnich kilkudziesięciu lat, powróćmy do myśli o „nadwornej armii” amerykańskiej.
Hulliburton. Druga co do potęgi firma na świecie. Główne międzynarodowe biura posiada w Kanadzie, Meksyku, Wenezueli, Kolumbii, Argentynie, Panamie, Boliwii, Brazylii, Ekwadorze, Algerii, Angoli, Egipcie, Gabonie, Nigerii, Kamerunie, Republice Konga, Libii, Austrii, Niemczech, Włoszech, Holandii, Norwegii, Wielkiej Brytanii, Francji, Hiszpanii, Australii, Rosji, Chinach, Indiach, Iranie, Tajlandii, Malezji, Indonezji, Wietnamie, Japonii, Singapurze, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Omanie, Jemenie, Arabii Saudyjskiej i w Iraku. Działa – mówiąc oględnie – w sektorze energetycznym. 10 największych firm obsługujących pola naftowe to:

1.       Schlumberger ($ 27.16 mld), francuska
2.       Halliburton ($ 18.28 mld), amerykańska
3.       Saipem ($ 14.1 mld) włoska
4.       Transocean ($ 14.1 mld) szwajcarska (?)
5.       Baker Hughes ($ 11.86 mld) amerykańska
6.       Fluor ($ 22.326 mld) amerykańska
7.       Weatherford International ($ 7.8 mld) amerykańska
8.       BJ Services Company ($ 4.08 mld) amerykańska
9.       Petrofac ($ 3.34 mld) brytyjska
10.     China Oilfield Services Ltd. ($ 1.23 mld) chińska

Halliburton jest “najbardziej amerykańska” spośród nich, a to dlatego, że pełni rolę „przybocznej” dla amerykańskiej armii, do tego stopnia, że przeniosła swoją siedzibę do Dubai, aby ukryć się przed prawem amerykańskim (za granicą Amerykanin może robić co chce). Chyba tylko całkiem nieogarnięty Czytelnik nie zna dziesiątków małych i dużych afer, wygenerowanych przez ten koncern „w pobliżu” amerykańskich aren wojennych.

*  *  *

Nieco nieskładnie, ale chyba jednoznacznie przedstawiłem rolę armii amerykańskiej będącej „prywatną” armią amerykańskiej arystokracji biznesowo-politycznej. Wobec NATO armia amerykańska pełni rolę „przywódcy autorytarnego”, co oznacza, że kupuje sobie grupkę polityków i megabiznesmenów  europejskich – i w ten sposób podporządkowuje sobie projekty i strategie „obronne” konkretnego kraju. Bezgraniczna wiara Kwaśniewskiego czy Blair’a w opowieści o zbrojeniach Saddama zagrażających światu nie wynika z tego, że obaj są idiotami. A przypadków takiego „zidiocenia” mnoży się ostatnio bez liku, co oznacza nic innego, jak zbliżające się „ostateczne rozwiązanie” (final countdown).
8 lipca będziemy gościć tzw. Szczyt NATO. Zadaniem szczytów jest wprowadzanie nowych strategii i polityk paktu, zaproszenie do sojuszu nowych członków, zapoczątkowanie nowych inicjatyw oraz budowa partnerstwa z państwami spoza NATO. No co, zgadujemy co to będzie w Warszawie czy od razu stawiamy na Odessę?
Telewizja w ramach ściemy będzie transmitować uśmiechnięte gęby czołowych demokratyzatorów świata, a komentatorzy będą lać krokodyle łzy nad tym, że Obama nie raczy spotkać się gospodarzem obrad. Mam być szczery, postawiłbym ten warunek na ostrzu noża: nie masz zamiaru wypić herbatki z gospodarzem, to nie przyjeżdżaj. Fochy to u siebie.

Jan Herman

Więcej: http://publications.webnode.com/news/gang-wielopodworkowy/#.Vvo0rFhmDyk.facebook

 

Wydanie bieżące

Recenzje

Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.

Więcej …
 

Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.

Więcej …
 

W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.

Więcej …
 

 

 
 
 
 
 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 27 gości 

Statystyka

Odsłon : 8492797

Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.

Więcej …
 

Więcej …
 

Więcej …

Temat dnia

Zróbmy coś!

Tak się zastanawiam, czy poza marszami ciszy, telewizyjnym zalewem informacji, który potrwa przez kilka dni, ktokolwiek w Polsce zrobi coś konkretnego aby poprawić nasze bezpieczeństwo i realnie zaradzić problemowi??? Bardzo wątpię.

Więcej …
 
Krakowska masakra pokłosiem haseł „kościół, szkoła, strzelnica”...?

W dniu 7 listopada br. po godzinie 15 ulicami wokół Rynku Głównego w Krakowie (m.in. ulicą Sławkowską) przejechał samochód, z którego kierowca zaczął strzelać z karabinu (typu wojskowego „AR-15”) do przypadkowych przechodniów. Wśród osób przechodzących w tamtej okolicy powstał popłoch i większość z nich ratowała/asekurowała się ucieczką do pobliskich punktów restauracyjnych i sklepowych.

Więcej …
 

Na lewicy

Tradycyjnie, w dniu 13 listopada 2026 roku, złożyliśmy kwiaty przy obelisku upamiętniającym słynną bitwę polskich socjalistów z Kozakami w roku 1904 na Placu Grzybowskim w Warszawie. Była to pierwsza taka wielka akcja PPS przeciw uciemiężeniu Polaków w zaborze rosyjskim, która historycznie stała się przysłowiowym chrztem bojowym Polskiej Partii Socjalistycznej.

Więcej …
 

W związku z tragicznymi wydarzeniami w Krakowie w dniu 7 listopada 2026 roku Polska Partia Socjalistyczna opublikowała Stanowisko, w którym potępia mord, do którego doszło na Krakowskim Rynku.

Więcej …
 

W dniu 7 listopada 2026 roku liczna grupa działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej złożyła kwiaty pod pomnikiem Ignacego Daszyńskiego w Warszawie.
Rokrocznie, od momentu postawienia pomnika Daszyńskiego przy Trakcie Królewskim w Warszawie, w dniu powołania Rządu Ludowego Republiki Polskiej składane są kwiaty przez przedstawicieli PPS i innych ugrupowań lewicowych.

Więcej …
 

W dniu 6 listopada 2026 roku odbyła się w UMCS w Lublinie konferencja naukowa „U progu Niepodległej: Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej Ignacego Daszyńskiego i jego miejsce w procesie odbudowy Państwa Polskiego”.
Konferencja była kontynuacją corocznych przedsięwzięć organizacyjnych i politycznych mających na celu upamiętnienie powołania w dniu 6/7 listopada 1918 roku Rządu Ludowego pod przewodnictwem Ignacego Daszyńskiego.

Więcej …
 

W dniu 27 października 2026 roku w Sali kolumnowej Sejmu RP odbyła się konferencja naukowa zorganizowana z okazji 90 rocznicy śmierci Ignacego Daszyńskiego, premiera Rządu Ludowego w 1918 roku i Marszałka Sejmu w II RP. Konferencja odbywała się pod hasłem: „Ignacy Daszyński. Wokół dziedzictwa demokraty, socjalisty, Marszałka Sejmu”.

Więcej …
 

W dniu 1 października 2026 roku w Płocku odbyła się promocja monografii „O racji stanu. Ignacy Daszyński (1866-1936)”, której organizatorem było Towarzystwo Naukowe Płockie. Monografia powstała pod redakcją naukową dra Andrzeja Ziemskiego. Wyboru tekstów i opracowania dokonał redaktor Przemysław Prekiel.

Więcej …
 

W dniu 12 września 2026 roku w Warszawie odbyło się posiedzenie Rady Mazowieckiej PPS.
Podczas posiedzenia przedyskutowano aktualną sytuację polityczną w kraju. Zwrócono uwagę na potrzebę podjęcia dyskusji na temat przygotowań do mających się odbyć w roku przyszłym wyborów parlamentarnych.

Więcej …
 

W dniu 31 lipca 2026 roku, w przeddzień kolejnej, 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego w Kwaterze powstańców na Cmentarzu Bródnowskim, w której pochowano bojowców PPS, odbyła się uroczystość złożenia kwiatów.

Więcej …
 

W dniu 23 czerwca 2026 roku w Warszawie z okazji 80-tych urodzin upamiętniono Józefa Oleksego, marszałka Sejmu ( II i IV kadencji w latach 1993–1995 i 2004–2005) i premiera (1995–1996). W godzinach rannych grupa przyjaciół złożyła wieńce na grobie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Józef Oleksy zmarł 9 stycznia 2015 roku.

Więcej …
 

25 maja 2026 roku obchodziliśmy 100 rocznicę urodzin Jana Józefa Lipskiego, człowieka zasłużonego również dla ruchu socjalistycznego. W latach 1990-1991 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Naczelnej PPS.

Więcej …
 

W dniu 12 maja 2026 roku w Akademii Piotrkowskiej odbyła się konferencja naukowa z okazji 100 rocznicy zamachu majowego pt. „Wojna Polsko – Polska”.

Więcej …
 

W dniu 9 maja 2026 roku w Warszawie w obrębie ulicy Śmiałej na Żoliborzu dokonano otwarcia skweru imienia prof. Krzysztofa Dunin-Wąsowicza, wybitnego historyka, działacza Polskiej Partii Socjalistycznej, uczestnika ruchu oporu podczas II wojny światowej.

Więcej …