Polska Partia Socjalistyczna znajduje się dzisiaj na zakręcie, z którego wyjście wymaga odważnego zwrotu wstecz – do jej własnych, bezkompromisowych fundamentów. Latami polska lewica ulegała iluzji, że nowoczesna polityka prospołeczna polega na stałym poszukiwaniu kompromisu z rynkiem, gładzeniu pod włos wielkiego kapitału i rozmywaniu własnej tożsamości na rzecz bezpiecznego, centrowego pragmatyzmu. Efekt? Całkowita marginalizacja tradycyjnej myśli socjalistycznej i utrata wiarygodności w oczach ludzi pracy.
Czas skończyć z tą uległością. PPS nie powstała po to, by łagodzić skutki kapitalizmu i prosić o okruchy ze stołu biznesu, lecz by twardo i pryncypialnie bronić praw pracowniczych, sprawiedliwości społecznej oraz godności każdego człowieka. Próby „układania się” z kapitałem zawsze kończą się tak samo: socjalizm zostaje zredukowany do estetycznego dodatku, a realne decyzje gospodarcze dyktuje interes korporacji i inwestorów.
Powrót do korzeni oznacza przyjęcie twardego, nieprzejednanego kursu ideologicznego. PPS musi na powrót stać się partią, która bez przepraszania i wahania stawia spory klasowe w centrum debat:
Ochrona pracy przed wyzyskiem: Walka o godne płace, stabilne zatrudnienie i bezwzględne ściganie łamania praw pracowniczych, zamiast elastyczności dyktowanej przez rynek.
Odbudowa usług publicznych: Ochrona zdrowia, edukacja i transport nie mogą być towarem na sprzedaż. Dostęp do nich to podstawowe prawo, a nie przywilej kupowany za prywatne pieniądze.
Prawo do mieszkania: Rządowe i samorządowe budownictwo społeczne zamiast dopłat do kredytów, które napędzają zyski deweloperów i banków.
Socjalizm to nie polityka nieustannych ustępstw. Aby PPS odzyskała swoje należne miejsce na scenie politycznej i stała się realnym głosem pracowników, musi przestać szukać akceptacji wśród elit finansowych. Tylko twardy, wyrazisty program oparty na obronie socjalistycznej myśli i bezpośredniej walce o interesy ludzi pracy pozwoli partii odbudować swoją siłę i historyczną misję.
PPS Łódź - Polesie


Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.






Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
