Refleksje po 1 Maja 2012

Nie jest łatwo w tych czasach być pracownikiem, jeszcze trudniej być bezrobotnym, czy znaleźć się w grupie tzw. wykluczonych. Nastały w Polsce czasy, gdzie szansę mają tylko przysłowiowi: młodzi, zdrowi, piękni i bogaci. Inni spoza tej grupy mają szanse małe lub żadne. Święto Pracy – 1 Maja daje możliwość przypomnienia, że tacy ludzie – bez szans, są wśród nas i z roku na rok stanowią coraz liczniejsze grono.

Podczas tegorocznych obchodów 1 Maja w kilku miejscach mówiono o tym samym, tylko w różnych językach, z różnym napięciem emocjonalnym. Tak się też złożyło, że problemy ludzi pracy były głównym tematem warszawskich demonstracji Polskiej Partii Socjalistycznej na Placu Grzybowskim, demonstracji OPZZ i SLD na Kopernika i Nowym Świecie, demonstracji Kancelarii Sprawiedliwości Społecznej na Smolnej i kongresu Ruchu Palikota w Sali Kongresowej.
Zidentyfikowane i opisane problemy pracownicze dla wszystkich są takie same. To przede wszystkim problem bezrobocia, warunków pracy i płacy, braku perspektyw, sprawiedliwego podziału wypracowanych środków i wszystkie inne, im pochodne. Są one pokłosiem realizowanej w Polsce od ponad 20 lat neoliberalnej polityki, której podstawą w ekonomi jest własność prywatna a w sferze moralności i stosunków międzyludzkich chciwość i pazerność.
Różne jest tylko podejście do rozwiązywania istniejących problemów. Jedni chcieliby przypudrować istniejący kapitalizm, nadać mu bardziej ludzką twarz. Jeden z uczonych na lewicy mówi o budowie demokratycznego kapitalizmu pod socjaldemokratyczne dyktando. Inni zaliczający się do partii t. zw. modernizacyjnych chcieliby zmieniać system na bardziej sprawiedliwy, socjalny, czyli socjalistyczny w ramach demokratycznych procedur. Mówią o budowie demokratycznego socjalizmu. Jeszcze inni, rewolucjoniści, uważają, że system należy zmienić metoda rewolucyjną, na socjalistyczny, opisany przez klasyków.
Te różnice, wynikające z przyjętej drogi budowy ustroju sprawiedliwości społecznej powodują, od wielu lat kontrowersje i walki na lewicy. Często mają one nie tylko polemiczny charakter. Szczególnie wyrazistym przykładem są wzajemne relacje odnotowane w historii stosunków pomiędzy PPS a KPP, a później PPR.
Mimo upływu czasu różne spojrzenia na budowę systemu sprawiedliwości społecznej dają o sobie znać również w Polsce współczesnej. Najlepiej widać to dziś po relacjach wzajemnych pomiędzy SLD a Ruchem Palikota. Pojawienie się na scenie politycznej Ruchu spowodowało naturalne przejście SLD na lewo, silne zaangażowanie się po stronie związków zawodowych na rzecz ludzi pracy, obrona wieku emerytalnego, rezygnacja z głoszenia idei podatku liniowego i wnioskowanie na rzecz wprowadzenia nowej, dodatkowej stawki podatku, zbliżonej do rozwiązań istniejących w wielu krajach europejskich. To jest nowa jakość na lewicy parlamentarnej, której zarzuca się do dziś zdradę interesów pracowniczych i oddanie się budowie kapitalizmu w Polsce.
Bez względu na istniejące różnice zdań lewica, jeśli chce mieć wpływ na rządzenie, lub rządzić samodzielnie, musi się porozumieć. Dziś żadne z ugrupowań nie rokuje nadziei na samodzielne zwycięstwo wyborcze i zdolność koalicyjną do stworzenia większości parlamentarnej. Trzeba przyjąć do wiadomości, że lewice są różne, mają różny rodowód i tradycję. Ważne są cele programowe, jakie formułują.
1 maja była okazja, aby się porozumieć, ale wzajemne relacje pomiędzy SLD a RP nie są dobre, nie sprzyja porozumieniu rozmowa poprzez media i wymiana ciosów. Rację ma b. prezydent Kwaśniewski mówiąc o potrzebie jedności, ale niezręczności w formułowaniu zasad współpracy już dziś drogo go kosztują.
Pewne nadzieje budzi sformułowana podczas ostatniego Kongresu SLD propozycja zwołania Kongresu Polskiej Lewicy.
Podczas obchodów 1 Maja wszystkie liczące się ugrupowania lewicowe zarysowały swoje obszary działania i kierunki, w których zamierzają iść. To ważne, jest dziś taki czas, aby zrobić kolejne kroki do przodu i określić obszary, w których można coś zrobić wspólnie.
Może to zabrzmi prozaicznie, ale w imię i w interesie ludzi pracy, którzy nie dają sobie rady z dzikim kapitalizmem polskiego chowu.

Andrzej Ziemski
 

Wydanie bieżące

Recenzje

Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.

Więcej …
 

Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.

Więcej …
 

W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.

Więcej …
 

 

 
 
 
 
 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 28 gości 

Statystyka

Odsłon : 8491496

Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.

Więcej …
 

Więcej …
 

Więcej …

Temat dnia

Zróbmy coś!

Tak się zastanawiam, czy poza marszami ciszy, telewizyjnym zalewem informacji, który potrwa przez kilka dni, ktokolwiek w Polsce zrobi coś konkretnego aby poprawić nasze bezpieczeństwo i realnie zaradzić problemowi??? Bardzo wątpię.

Więcej …
 
Krakowska masakra pokłosiem haseł „kościół, szkoła, strzelnica”...?

W dniu 7 listopada br. po godzinie 15 ulicami wokół Rynku Głównego w Krakowie (m.in. ulicą Sławkowską) przejechał samochód, z którego kierowca zaczął strzelać z karabinu (typu wojskowego „AR-15”) do przypadkowych przechodniów. Wśród osób przechodzących w tamtej okolicy powstał popłoch i większość z nich ratowała/asekurowała się ucieczką do pobliskich punktów restauracyjnych i sklepowych.

Więcej …
 

Na lewicy

Tradycyjnie, w dniu 13 listopada 2026 roku, złożyliśmy kwiaty przy obelisku upamiętniającym słynną bitwę polskich socjalistów z Kozakami w roku 1904 na Placu Grzybowskim w Warszawie. Była to pierwsza taka wielka akcja PPS przeciw uciemiężeniu Polaków w zaborze rosyjskim, która historycznie stała się przysłowiowym chrztem bojowym Polskiej Partii Socjalistycznej.

Więcej …
 

W związku z tragicznymi wydarzeniami w Krakowie w dniu 7 listopada 2026 roku Polska Partia Socjalistyczna opublikowała Stanowisko, w którym potępia mord, do którego doszło na Krakowskim Rynku.

Więcej …
 

W dniu 7 listopada 2026 roku liczna grupa działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej złożyła kwiaty pod pomnikiem Ignacego Daszyńskiego w Warszawie.
Rokrocznie, od momentu postawienia pomnika Daszyńskiego przy Trakcie Królewskim w Warszawie, w dniu powołania Rządu Ludowego Republiki Polskiej składane są kwiaty przez przedstawicieli PPS i innych ugrupowań lewicowych.

Więcej …
 

W dniu 6 listopada 2026 roku odbyła się w UMCS w Lublinie konferencja naukowa „U progu Niepodległej: Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej Ignacego Daszyńskiego i jego miejsce w procesie odbudowy Państwa Polskiego”.
Konferencja była kontynuacją corocznych przedsięwzięć organizacyjnych i politycznych mających na celu upamiętnienie powołania w dniu 6/7 listopada 1918 roku Rządu Ludowego pod przewodnictwem Ignacego Daszyńskiego.

Więcej …
 

W dniu 27 października 2026 roku w Sali kolumnowej Sejmu RP odbyła się konferencja naukowa zorganizowana z okazji 90 rocznicy śmierci Ignacego Daszyńskiego, premiera Rządu Ludowego w 1918 roku i Marszałka Sejmu w II RP. Konferencja odbywała się pod hasłem: „Ignacy Daszyński. Wokół dziedzictwa demokraty, socjalisty, Marszałka Sejmu”.

Więcej …
 

W dniu 1 października 2026 roku w Płocku odbyła się promocja monografii „O racji stanu. Ignacy Daszyński (1866-1936)”, której organizatorem było Towarzystwo Naukowe Płockie. Monografia powstała pod redakcją naukową dra Andrzeja Ziemskiego. Wyboru tekstów i opracowania dokonał redaktor Przemysław Prekiel.

Więcej …
 

W dniu 12 września 2026 roku w Warszawie odbyło się posiedzenie Rady Mazowieckiej PPS.
Podczas posiedzenia przedyskutowano aktualną sytuację polityczną w kraju. Zwrócono uwagę na potrzebę podjęcia dyskusji na temat przygotowań do mających się odbyć w roku przyszłym wyborów parlamentarnych.

Więcej …
 

W dniu 31 lipca 2026 roku, w przeddzień kolejnej, 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego w Kwaterze powstańców na Cmentarzu Bródnowskim, w której pochowano bojowców PPS, odbyła się uroczystość złożenia kwiatów.

Więcej …
 

W dniu 23 czerwca 2026 roku w Warszawie z okazji 80-tych urodzin upamiętniono Józefa Oleksego, marszałka Sejmu ( II i IV kadencji w latach 1993–1995 i 2004–2005) i premiera (1995–1996). W godzinach rannych grupa przyjaciół złożyła wieńce na grobie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Józef Oleksy zmarł 9 stycznia 2015 roku.

Więcej …
 

25 maja 2026 roku obchodziliśmy 100 rocznicę urodzin Jana Józefa Lipskiego, człowieka zasłużonego również dla ruchu socjalistycznego. W latach 1990-1991 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Naczelnej PPS.

Więcej …
 

W dniu 12 maja 2026 roku w Akademii Piotrkowskiej odbyła się konferencja naukowa z okazji 100 rocznicy zamachu majowego pt. „Wojna Polsko – Polska”.

Więcej …
 

W dniu 9 maja 2026 roku w Warszawie w obrębie ulicy Śmiałej na Żoliborzu dokonano otwarcia skweru imienia prof. Krzysztofa Dunin-Wąsowicza, wybitnego historyka, działacza Polskiej Partii Socjalistycznej, uczestnika ruchu oporu podczas II wojny światowej.

Więcej …