Lepper

Już dziś widać, że gwałtowna śmierć Andrzeja Leppera będzie miała wpływ na kampanię wyborczą a być może, że i na ostateczny wynik wyborów. Był on bowiem postacią nietuzinkową, samorodkiem politycznym, który wyrósł na fali protestu przeciw obciążaniu szerokich rzesz społecznych kosztami transformacji ustrojowej po 1989 roku. Uczestniczył w wielu ważnych politycznych przedsięwzięciach. Czuje się, że strony konfliktu wyborczego będą jego imię, dobrze lub źle, wykorzystywać w tej kampanii.

Przebił się do wielkiej polityki stworzonej w nowym ustroju dla elit i miał na nią wpływ przez dwa blisko dziesięciolecia. Zaczynał w roku 1991 pierwszą, nic nie znaczącą demonstracją, na dziedzińcu przed warszawskim pałacykiem na Nowym Świecie 12. Później parł już tylko do przodu. Ze względu na głoszone poglądy okrzyknięto go współczesnym Janosikiem. Miał coś w sobie z tej legendarnej postaci.
Andrzej Lepper był posłem IV i V kadencji Sejmu RP. Pełnił funkcję wicemarszałka Sejmu. Potem pełnił funkcję ministra rolnictwa i rozwoju wsi oraz wicepremiera w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza, a następnie w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. W latach 1995, 2000, 2005 i 2010 kandydował na urząd Prezydenta RP.
W swojej burzliwej karierze miał swoje wielkie wzloty i wielkie upadki. Nie przynosi mu chwały zejście ze sceny politycznej, umotanie się w aferę gruntową i sexaferę. Nie do końca wiadomo do dziś na ile były one faktem na ile grą, naruszyły jednak jego autorytet i wizerunek publiczny.
Andrzej Lepper był bez wątpienia człowiekiem nietuzinkowym, widział w gąszczu spraw te najważniejsze, szczególnie instynktownie wyczuwał wielkie sprawy rzutujące na kondycję i perspektywy pracujących. Był typowym reprezentantem proletariatu doświadczonego zawirowaniami końca lat 70. i wielkich przełomów lat 80. i 90. Szczególnie silnie wpłynęła na jego osobowość neoliberalna koncepcja prywatyzacji realizowana w Polsce pod egidą Leszka Balcerowicza, czego codzienne przykłady obserwował w swojej PGRowskiej praktyce. Często zadawał pytanie – komu przeszkadzały PGRy, których likwidacja przyniosła bezrobocie i biedę na wsi.
Andrzej Lepper był krytykiem „Okrągłego stołu” i rozwiązań, które doprowadziły do neoliberalnej konstrukcji III RP. Wielokrotnie to wyrażał, m.in. poprzez krytykę układów korupcyjnych, które się po roku 1990 narodziły. Po nazwisku piętnował z trybuny sejmowej ludzi, co do których miał podejrzenia, a być może dowody, na korupcyjne uwikłania.
Do zasobów politycznej anegdoty przejdą jego „Talibowie w Klewkach”, którzy, jak się okazało kilka lat później, nie byli tylko jego wirtualnym wymysłem.
Politycznie trudno zakwalifikować Andrzeja Leppera, choć miał bez wątpienia poglądy lewicowe ugruntowane w oparciu o co najmniej dwie doktryny: jedna to socjalistyczne idee sprawiedliwości społecznej, druga społeczna nauka Kościoła. Wyrażał je często, co powodowało, że garnęli się do niego biedni, pokrzywdzeni. Lewica w pewnych okresach upatrywała w nim swego sojusznika, a wielokrotnie użyczał ludziom lewicy swoich list wyborczych.
Nie znosiły go salony, które nie tolerowały szczególnie po roku 90. brudnych, spracowanych rąk, gumiaków i niewyparzonego języka. A takie było otoczenie Andrzeja Leppera. Ludzie ci nie uwierzyli w neoliberalne zaklęcia, stojąc twardo na ziemi domagali się prawdy, nie rozumieli wirtualnej rzeczywistości, która zagościła szczególnie w polityce i finansach.
Dziś na fali światowego kryzysu, pogarszania się poziomu życia i przysłowiowej już „prywatyzacji dochodów i upaństwowienia długów”, ludzie pokroju Andrzeja Leppera są na wagę złota. Ich rozumienie problemów społecznych i znajomość mechanizmów działania państwa daje przepustkę do odnowy i reform. A te trzeba robić stale. Państwo, szczególnie w tych czasach wymaga remontu i modernizacji, nie da się opierać go dalej o historyczne resentymenty i kontrakty z przed 25 lat.
Andrzej Lepper odszedł, ale problemy, które szczególnie często przypominał, pozostały. Życie społeczne idzie do przodu, nie ma ludzi niezastąpionych. Tak będzie i w jego przypadku. Pozostanie jednak żal i poczucie niespełnienia.

Andrzej Ziemski
 

Wydanie bieżące

Recenzje

Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.

Więcej …
 

Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.

Więcej …
 

W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.

Więcej …
 

 

 
 
 
 
 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 27 gości 

Statystyka

Odsłon : 8491447

Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.

Więcej …
 

Więcej …
 

Więcej …

Temat dnia

Zróbmy coś!

Tak się zastanawiam, czy poza marszami ciszy, telewizyjnym zalewem informacji, który potrwa przez kilka dni, ktokolwiek w Polsce zrobi coś konkretnego aby poprawić nasze bezpieczeństwo i realnie zaradzić problemowi??? Bardzo wątpię.

Więcej …
 
Krakowska masakra pokłosiem haseł „kościół, szkoła, strzelnica”...?

W dniu 7 listopada br. po godzinie 15 ulicami wokół Rynku Głównego w Krakowie (m.in. ulicą Sławkowską) przejechał samochód, z którego kierowca zaczął strzelać z karabinu (typu wojskowego „AR-15”) do przypadkowych przechodniów. Wśród osób przechodzących w tamtej okolicy powstał popłoch i większość z nich ratowała/asekurowała się ucieczką do pobliskich punktów restauracyjnych i sklepowych.

Więcej …
 

Na lewicy

Tradycyjnie, w dniu 13 listopada 2026 roku, złożyliśmy kwiaty przy obelisku upamiętniającym słynną bitwę polskich socjalistów z Kozakami w roku 1904 na Placu Grzybowskim w Warszawie. Była to pierwsza taka wielka akcja PPS przeciw uciemiężeniu Polaków w zaborze rosyjskim, która historycznie stała się przysłowiowym chrztem bojowym Polskiej Partii Socjalistycznej.

Więcej …
 

W związku z tragicznymi wydarzeniami w Krakowie w dniu 7 listopada 2026 roku Polska Partia Socjalistyczna opublikowała Stanowisko, w którym potępia mord, do którego doszło na Krakowskim Rynku.

Więcej …
 

W dniu 7 listopada 2026 roku liczna grupa działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej złożyła kwiaty pod pomnikiem Ignacego Daszyńskiego w Warszawie.
Rokrocznie, od momentu postawienia pomnika Daszyńskiego przy Trakcie Królewskim w Warszawie, w dniu powołania Rządu Ludowego Republiki Polskiej składane są kwiaty przez przedstawicieli PPS i innych ugrupowań lewicowych.

Więcej …
 

W dniu 6 listopada 2026 roku odbyła się w UMCS w Lublinie konferencja naukowa „U progu Niepodległej: Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej Ignacego Daszyńskiego i jego miejsce w procesie odbudowy Państwa Polskiego”.
Konferencja była kontynuacją corocznych przedsięwzięć organizacyjnych i politycznych mających na celu upamiętnienie powołania w dniu 6/7 listopada 1918 roku Rządu Ludowego pod przewodnictwem Ignacego Daszyńskiego.

Więcej …
 

W dniu 27 października 2026 roku w Sali kolumnowej Sejmu RP odbyła się konferencja naukowa zorganizowana z okazji 90 rocznicy śmierci Ignacego Daszyńskiego, premiera Rządu Ludowego w 1918 roku i Marszałka Sejmu w II RP. Konferencja odbywała się pod hasłem: „Ignacy Daszyński. Wokół dziedzictwa demokraty, socjalisty, Marszałka Sejmu”.

Więcej …
 

W dniu 1 października 2026 roku w Płocku odbyła się promocja monografii „O racji stanu. Ignacy Daszyński (1866-1936)”, której organizatorem było Towarzystwo Naukowe Płockie. Monografia powstała pod redakcją naukową dra Andrzeja Ziemskiego. Wyboru tekstów i opracowania dokonał redaktor Przemysław Prekiel.

Więcej …
 

W dniu 12 września 2026 roku w Warszawie odbyło się posiedzenie Rady Mazowieckiej PPS.
Podczas posiedzenia przedyskutowano aktualną sytuację polityczną w kraju. Zwrócono uwagę na potrzebę podjęcia dyskusji na temat przygotowań do mających się odbyć w roku przyszłym wyborów parlamentarnych.

Więcej …
 

W dniu 31 lipca 2026 roku, w przeddzień kolejnej, 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego w Kwaterze powstańców na Cmentarzu Bródnowskim, w której pochowano bojowców PPS, odbyła się uroczystość złożenia kwiatów.

Więcej …
 

W dniu 23 czerwca 2026 roku w Warszawie z okazji 80-tych urodzin upamiętniono Józefa Oleksego, marszałka Sejmu ( II i IV kadencji w latach 1993–1995 i 2004–2005) i premiera (1995–1996). W godzinach rannych grupa przyjaciół złożyła wieńce na grobie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Józef Oleksy zmarł 9 stycznia 2015 roku.

Więcej …
 

25 maja 2026 roku obchodziliśmy 100 rocznicę urodzin Jana Józefa Lipskiego, człowieka zasłużonego również dla ruchu socjalistycznego. W latach 1990-1991 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Naczelnej PPS.

Więcej …
 

W dniu 12 maja 2026 roku w Akademii Piotrkowskiej odbyła się konferencja naukowa z okazji 100 rocznicy zamachu majowego pt. „Wojna Polsko – Polska”.

Więcej …
 

W dniu 9 maja 2026 roku w Warszawie w obrębie ulicy Śmiałej na Żoliborzu dokonano otwarcia skweru imienia prof. Krzysztofa Dunin-Wąsowicza, wybitnego historyka, działacza Polskiej Partii Socjalistycznej, uczestnika ruchu oporu podczas II wojny światowej.

Więcej …