Rok PO-PSL

W pierwszą rocznicę objęcia władzy w Polsce premier Donald Tusk zameldował o osiągnięciu satysfakcji. Nie zabrzmiało to najładniej, szczególnie w kontekście spraw, których dotyczy. Opozycja zarówno prawicowa (PiS), jak i lewicowa (SLD) nie zostawiła na rządzie „suchej nitki”. PSL się nie wypowiada, zapewne nie wie, jak się znaleźć w tej sytuacji.
Inne mniejsze ugrupowania nie mówią nic, choć były premier – Leszek Miller zarzucił rządowi, że nie podjął inicjatywy wprowadzenia podatku liniowego. Znalazł się tym samym w kolizji z zaprzyjaźnionym jeszcze niedawno liderem niemieckiej die Linke, Oskarem Lafontaine, który zapowiada 80. procentowy podatek od najlepiej zarabiających.
Patrząc na osiągnięcia rządu w obszarze polityki zagranicznej trzeba zwrócić uwagę, że odrzucił on PiSowską doktrynę dwóch wrogów (Niemiec i Rosji) i próbuje układać stosunki międzynarodowe na zasadzie wspólnoty interesów a nie poszukiwania przeciwników. Rząd stał się bardziej elastyczny w stosunkach z Unią Europejską, choć najbliższy czas pokaże, jakie to przyniesie skutki (patrz: stocznie i stosunki z Rosją).
W sprawach polityki wewnętrznej poczynania rządu Donalda Tuska były w ciągu tego roku mało wyraziste, zapewne ze względu na stosowanie zasłon dymnych, ale wyłania się raczej jednoznaczny kształt tej polityki. Jest ona kontynuacją doktryny neoliberalnej, kontynuacją kolejnych planów Balcerowicza, szczególnie w sferze prywatyzacji. Rząd nie robi sobie nic z konstytucyjnego zapisu dotyczącego realizacji społecznej gospodarki rynkowej. Buduje dalej formułę gospodarki prywatnej, nastawionej na izolację i przedmiotowy charakter ludzi pracy i organizacji, które świat pracy reprezentują. Wydaje się to tym bardziej niezrozumiałe, że od co najmniej kilkunastu miesięcy wiadomo, że neoliberalizm bankrutuje w skali świata. Ale w Polsce, przy wsparciu rządu, ma się jak najlepiej.
Dla rządu, co widać po ostatnich relacjach z partnerami społecznymi w ramach komisji trójstronnej, liczy się głównie efekt medialny tych spotkań, przekładający się na wsparcie w rankingach instytutów badania opinii publicznej. Nie są ważne interesy pracownicze.
Wydaje się, że otoczenie premiera przykłada większy wysiłek do poczynań PR niż do realnych działań. Jak się okazuje, to skutkuje pozytywnie. PO ma nadal poparcie połowy elektoratu.
Nie do przyjęcia są działania rządu, które przyczyniają się do pogłębiania się rozwarstwienia społecznego. Dotyczy to dwóch co najmniej problemów: liberalizacji prawa podatkowego, które oszczędza najbogatszych oraz braku nadal polityki socjalnej i aktywnej polityki zatrudnienia. Emigracja zarobkowa rozwiązała bowiem ten problem chwilowo.
Rząd, ale w zasadzie cała koalicja, działa wbrew zapisom konstytucyjnym, jeśli chodzi o służbę zdrowia i system oświaty. Dążenie na siłę do prywatyzacji służby zdrowia przypomina niestety najgorsze doświadczenia z lat 90., kiedy dokonywały się kolejne „skoki na kasę”, zakończone uwłaszczeniem wąskich grup (przykładem są NFI).
Idea prywatnej służby zdrowia, o czym w Polsce wiadomo, zbankrutowała w świecie. W USA, co mocno wypłynęło podczas kampanii prezydenckiej Baracka Obamy, jest dziś 40 mln ludzi pozbawionych jakiegokolwiek ubezpieczenia, nie stać ich na pokrywanie kosztów leczenia w prywatnej służbie zdrowia. Są i inne przykłady, równie drażliwe.
Podobny problem z tej serii dotyczy prób prywatyzacji, poza wiedzą opinii publicznej, z dofinansowaniem z publicznej kasy, będącego w rękach państwa sektora sportowego. Zadyma wokół PZPN prawdopodobnie przykrywa mające wsparcie rządu ruchy dwóch baronów medialnych, którzy działają na niwie sportowej. Opinia publiczna zaś martwi się czy będzie EURO 2012 i jak to kradną w PZPN, a zdaje się, że nie o to chodzi.
W innych sferach trudno dokonywać jednoznacznych ocen, ponieważ działania koalicji były mało zauważalne. Faktem jest jednak, że administrowanie krajem nie tworzy nadmiernej liczby konfliktów, relacje rząd – samorząd układają się w miarę poprawnie i nie widać zbytnich tendencji do centralizacji. W sferze bezpieczeństwa obywateli poprawiło się zapewne i o tym mówią statystyki, ale najważniejsza sprawą jest kwestia nie używania demonstracyjnie przez obecną koalicję instrumentów państwowych przeciw obywatelom i opozycji (znamy wcześniejsze przykłady z CBA).
Mimo znaczącej przewagi PO w badaniach opinii publicznej, realny układ sił w parlamencie zdaje się być zrównoważony. Koalicja nie może zrobić wszystkiego, musi liczyć się z opozycją. W rękach opozycji bowiem jest wiele ważnych instytucji państwowych np. publiczne media, Najwyższa Izba Kontroli, Narodowy Bank Polski i wreszcie część opozycji ma swojego prezydenta.
Ten stan rzeczy tworzy system konfliktu, ale również narzuca w sprawach strategicznych obszary niezbędnej współpracy. Dotyczy to szczególnie oczekiwanej współpracy na forum Unii Europejskiej i innych obszarów polityki międzynarodowej. Tutaj niestety nie mieliśmy do czynienia w ostatnich miesiącach z klasą w relacjach wzajemnych. Może to się zmieni.
Parlamentarny Klub Lewicy (dawniej LiD, jeszcze dawniej SLD) nie bardzo w relacjach koalicja – opozycja umie znaleźć sobie miejsce. Wynika to zapewne z problemów wewnętrznych, ale głównie z braku strategii politycznej. Trzeba wierzyć, że w tej kadencji władz parlamentarnych taka strategia wreszcie się objawi.
Sumując, wydaje się, że główne intencje koalicji PO-PSL w ciągu tego roku ujawniły się w pełni. Ludzie pracy i lewica nie mają w tej koalicji wyraźnych sojuszników. Koalicja sprzyja niestety temu, co antypracownicze, nie chce podjąć problemu narastającego rozwarstwienia społecznego, wolność postrzega raczej nie jako element demokracji, a jako przywilej bogatych.
Opozycja będzie musiała, szczególnie na forum parlamentarnym, wykazać w dalszej perspektywie wiele rozwagi. Klub Lewicy ma szanse być „języczkiem u wagi” w wielu sprawach. Czy będzie chciał i umiał skorzystać z tej szansy do rozbudowy swej pozycji?

Andrzej Ziemski
 

Wydanie bieżące

Recenzje

Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.

Więcej …
 

Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.

Więcej …
 

W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.

Więcej …
 

 

 
 
 
 
 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 27 gości 

Statystyka

Odsłon : 8491382

Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.

Więcej …
 

Więcej …
 

Więcej …

Temat dnia

Zróbmy coś!

Tak się zastanawiam, czy poza marszami ciszy, telewizyjnym zalewem informacji, który potrwa przez kilka dni, ktokolwiek w Polsce zrobi coś konkretnego aby poprawić nasze bezpieczeństwo i realnie zaradzić problemowi??? Bardzo wątpię.

Więcej …
 
Krakowska masakra pokłosiem haseł „kościół, szkoła, strzelnica”...?

W dniu 7 listopada br. po godzinie 15 ulicami wokół Rynku Głównego w Krakowie (m.in. ulicą Sławkowską) przejechał samochód, z którego kierowca zaczął strzelać z karabinu (typu wojskowego „AR-15”) do przypadkowych przechodniów. Wśród osób przechodzących w tamtej okolicy powstał popłoch i większość z nich ratowała/asekurowała się ucieczką do pobliskich punktów restauracyjnych i sklepowych.

Więcej …
 

Na lewicy

Tradycyjnie, w dniu 13 listopada 2026 roku, złożyliśmy kwiaty przy obelisku upamiętniającym słynną bitwę polskich socjalistów z Kozakami w roku 1904 na Placu Grzybowskim w Warszawie. Była to pierwsza taka wielka akcja PPS przeciw uciemiężeniu Polaków w zaborze rosyjskim, która historycznie stała się przysłowiowym chrztem bojowym Polskiej Partii Socjalistycznej.

Więcej …
 

W związku z tragicznymi wydarzeniami w Krakowie w dniu 7 listopada 2026 roku Polska Partia Socjalistyczna opublikowała Stanowisko, w którym potępia mord, do którego doszło na Krakowskim Rynku.

Więcej …
 

W dniu 7 listopada 2026 roku liczna grupa działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej złożyła kwiaty pod pomnikiem Ignacego Daszyńskiego w Warszawie.
Rokrocznie, od momentu postawienia pomnika Daszyńskiego przy Trakcie Królewskim w Warszawie, w dniu powołania Rządu Ludowego Republiki Polskiej składane są kwiaty przez przedstawicieli PPS i innych ugrupowań lewicowych.

Więcej …
 

W dniu 6 listopada 2026 roku odbyła się w UMCS w Lublinie konferencja naukowa „U progu Niepodległej: Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej Ignacego Daszyńskiego i jego miejsce w procesie odbudowy Państwa Polskiego”.
Konferencja była kontynuacją corocznych przedsięwzięć organizacyjnych i politycznych mających na celu upamiętnienie powołania w dniu 6/7 listopada 1918 roku Rządu Ludowego pod przewodnictwem Ignacego Daszyńskiego.

Więcej …
 

W dniu 27 października 2026 roku w Sali kolumnowej Sejmu RP odbyła się konferencja naukowa zorganizowana z okazji 90 rocznicy śmierci Ignacego Daszyńskiego, premiera Rządu Ludowego w 1918 roku i Marszałka Sejmu w II RP. Konferencja odbywała się pod hasłem: „Ignacy Daszyński. Wokół dziedzictwa demokraty, socjalisty, Marszałka Sejmu”.

Więcej …
 

W dniu 1 października 2026 roku w Płocku odbyła się promocja monografii „O racji stanu. Ignacy Daszyński (1866-1936)”, której organizatorem było Towarzystwo Naukowe Płockie. Monografia powstała pod redakcją naukową dra Andrzeja Ziemskiego. Wyboru tekstów i opracowania dokonał redaktor Przemysław Prekiel.

Więcej …
 

W dniu 12 września 2026 roku w Warszawie odbyło się posiedzenie Rady Mazowieckiej PPS.
Podczas posiedzenia przedyskutowano aktualną sytuację polityczną w kraju. Zwrócono uwagę na potrzebę podjęcia dyskusji na temat przygotowań do mających się odbyć w roku przyszłym wyborów parlamentarnych.

Więcej …
 

W dniu 31 lipca 2026 roku, w przeddzień kolejnej, 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego w Kwaterze powstańców na Cmentarzu Bródnowskim, w której pochowano bojowców PPS, odbyła się uroczystość złożenia kwiatów.

Więcej …
 

W dniu 23 czerwca 2026 roku w Warszawie z okazji 80-tych urodzin upamiętniono Józefa Oleksego, marszałka Sejmu ( II i IV kadencji w latach 1993–1995 i 2004–2005) i premiera (1995–1996). W godzinach rannych grupa przyjaciół złożyła wieńce na grobie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Józef Oleksy zmarł 9 stycznia 2015 roku.

Więcej …
 

25 maja 2026 roku obchodziliśmy 100 rocznicę urodzin Jana Józefa Lipskiego, człowieka zasłużonego również dla ruchu socjalistycznego. W latach 1990-1991 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Naczelnej PPS.

Więcej …
 

W dniu 12 maja 2026 roku w Akademii Piotrkowskiej odbyła się konferencja naukowa z okazji 100 rocznicy zamachu majowego pt. „Wojna Polsko – Polska”.

Więcej …
 

W dniu 9 maja 2026 roku w Warszawie w obrębie ulicy Śmiałej na Żoliborzu dokonano otwarcia skweru imienia prof. Krzysztofa Dunin-Wąsowicza, wybitnego historyka, działacza Polskiej Partii Socjalistycznej, uczestnika ruchu oporu podczas II wojny światowej.

Więcej …