Żywa pamięć o Tadeuszu Kościuszce

Postać Tadeusza Kościuszki, wybitnego Polaka, bohatera dwóch kontynentów mimo upływu ponad 200 lat od jego śmierci cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem wielu historyków i polityków polskich i zagranicznych. Prace poświęcone jego osobie i działalności ukazują się nieprzerwanie od ponad 200 lat. Jedna z nich autorstwa Piotra Marka Napierały pt „Żołnierz i filozof. Tadeusz Kościuszko przeciw królom, carom i Kościołom” wydana została w Warszawie w 2017 r. Autor absolwent Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, urodzony 1982 r. jest historykiem o poglądach liberalno-konserwatywnych legitymuje się znacznym dorobkiem naukowym. Zajmuje się myślą polityczną Oświecenia oraz dyplomacją i ustrojem państw zachodnioeuropejskich i USA. Interesuje się również historią teorii i praktyki liberalizmu w krajach Zachodu i Azji. Jego zainteresowaniem są także kontakty Zachodu z Chinami i Japonią oraz problemy stereotypów narodowych i ich związkom z bieżącą polityką międzynarodową.
Autor pisze o Kościuszce jako żołnierzu Oświecenia, obrońcy wolności i świeckości, nowoczesnym obywatelu, liberalnym i demokratycznym patriocie. Jego książka wpisuje się w trend objaśnienia istoty polskiego zachodnioeuropejskiego Oświecenia XVIII wieku. Tłumacząc przyczynę podjęcia pracy nad książką akcentuje pilną potrzebę pojawienia się na rynku wydawniczym „pełnej i odpowiadającej nowoczesnym oczekiwaniom biografii Kościuszki”, która choć częściowo mogłaby zapełnić istniejącą lukę. Uważa, że aby ją zapełnić należy pisać nie tylko o życiu i poglądach Kościuszki ale również o epoce w której żył.
Praca składa się ze wstępu i siedmiu rozdziałów, ułożonych chronologicznie zgodnie z życiem i działalnością bohatera, a więc o jego chmurnej młodości, nauce w Szkole Rycerskiej Korpusu Kadetów w Warszawie (1765-1768). W 1769 r. razem z przyjacielem Józefem Orłowskim wyjechał jako stypendysta do Paryża. Opisując pięcioletni pobyt Kościuszki w Paryżu autor główną uwagę skierował na intelektualne i polityczne życie miasta. Studiował książki Rousseau, Montessgueiu, Ouenaya i innych fizjokratów, ich stosunku do polityków amerykańskich i angielskich.Zapoznanie się z ich dorobkiem poważnie wpłynęło na jego przekonania społeczne i polityczne. Po pięcioletnim pobycie w Paryżu w 1775 r. Kościuszko wrócił do kraju w stopniu kapitana artylerii. Nie mogąc znaleźć zatrudnienia w armii, doznając zawodu miłosnego w następnym roku wyjechał do Ameryki pogrążonej w wojnie z Anglią o niepodległość. Po przybyciu na ziemię amerykańską wstąpił do armii walczącej z wojskiem angielskim. Jako inżynier uczestnicząc w walkach między innymi w obronie miasta Saratogi (1777), w kierowaniu obwarowaniem West Point (1788-1780) zdobył uznanie u wyższych dowódców wojskowych. Za zasługi mianowany został generałem brygady armii amerykańskiej.
W 1784 r wrócił do kraju. W 1789 r. powołany został do armii w stopniu generała majora. Uczestniczył w obronie Konstytucji 3 Maja 1791 r. Po klęsce polskiej armii i kapitulacji króla Stanisława Augusta Poniatowskiego udał się na emigrację do Saksonii, gdzie przygotowywał powstanie. Rozpoczął go uroczystą przysięgą na krakowskim rynku 24 marca 1794 r. jako Najwyższy Naczelnik Siły Zbrojnej. Po zwycięskiej bitwie z wojskiem rosyjskim pod Racławicami, obronie Warszawy (lipiec-sierpień 1794 r.) klęsce pod Maciejowicami (10 X 1794 r.) ranny wzięty do niewoli został z niej uwolniony przez cara Piotra I wyjechał z Petersburga ponownie do USA. W maju 1797 r. stanął na ziemi amerykańskiej gdzie spotkał się z serdecznym powitaniem z ówczesnym prezydentem Stanów Zjednoczonych Jerzym Waszyngtonem i dwukrotnym prezydentem, przyjacielem Thomasem Jeffersonem. Spotkał się również z innymi weteranami wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. W 1798 r. wrócił do Francji, gdzie mieszkał do 1815 r. Ostatnie dwa lata życia spędził w Szwajcarii.
Autor książki charakteryzując przebieg powstania sporo uwagi poświęcił kwietniowej insurekcji warszawskiej 1794 r. a zwłaszcza odegranej w niej polskich jakobinów na czele z Hugo Kołłątajem, będącej istotną, radykalną częścią powstania. Według niego w insurekcji warszawskiej znalazły odbicie idee rewolucji francuskiej z 1789 r. Kościuszko był rzecznikiem polskiego Oświecenia w dogorywającej I Rzeczypospolitej. Jako oświeceniowy myśliciel nawoływał do budowy wolnego od ucisku świata, zwłaszcza od dominacji kościoła katolickiego.
Swój światopogląd ujawniał przy różnych okazjach. W najbardziej wyrazisty sposób uczynił to w memoriale do księcia Adama Jerzego Czartoryskiego napisanym w 1815 r. podczas obrad Kongresu Wiedeńskiego. Tekst tego memoriału był i nadal jest ukrywany przez wielu historyków aby unikać wzmianki o antyklerykalizmie narodowego bohatera. Kościuszko jako deista, myśliciel Oświecenia uważał, że „księża zawsze będą wykorzystywać ciemnotę i przesądy ludu, że będą posługiwać się jak maską, pod którą kryje się obłuda i zbrodniczość ich poczynań (…), a w ich podstawowym interesie leży mamienie ludu kłamstwami, strachem przed piekłem, dziwacznymi dogmatami oraz abstrakcyjnymi ideami teologicznymi”.
Ważnym wątkiem prezentowanym w książce Napierały jest udział Kościuszki w tworzeniu na ziemi włoskiej w latach 1798 – 1815 Legionów Polskich. Był on rzecznikiem kształtowania w żołnierzach ducha obywatelskiego, edukacji liberalno-demokratycznej poprzez prowadzenia pracy oświatowo-wychowawczej. Autor książki w końcowym jej części zamieścił obszerny fragment broszury wydanej w 1800 roku w Paryżu p.t. „Czy Polacy wybić się mogą na niepodległość? Jej autorem przy udziale Kościuszki był polski jakobin Józef Herman Pawlikowski (1767-1829), początkowo działający na terenie Wilna a następnie w Warszawie, syn kowala, wywodzący się ze zubożałej szlachty, osobisty sekretarz Naczelnika.
W treści broszury przedstawione zostały przyczyny niepowodzeń Polaków w walce o niepodległość oraz sposoby jej odzyskania. Wśród przyczyn eksponowano niedolę najliczniejszej warstwy chłopskiej, podnoszono liczne wady Polaków, a wśród nich brak wiary w swoje siły. Potępiono liczenie na pomoc ze strony obcych sił zewnętrznych. Należy sądzić, że formowanie tej tezy wynikało z pamięci o zerwaniu przez Prusy zawartej umowy o sojuszu w walce z pozostałymi zaborcami. Uwzględniane było w wybuchu następnych powstań narodowych: listopadowego (1830-31) i styczniowego (1863-64) skazanych na klęskę. Powstanie niepodległej Polski możliwe było dopiero po wybuchu wojny między zaborcami – w pierwszej wojnie światowej (1914-1918).
Recenzowana książka P.M. Napierały jest niewątpliwie udanym wypełnieniem luki, o której potrzebie pisał we wstępie przy prezentowaniu poglądów społeczno-politycznych i filozoficznych Tadeusza Kościuszki.

Jan Pytel, dr historii, działacz lewicy

---
Piotr Marek Napierała. Żołnierz i filozof. Tadeusz Kościuszko przeciw królom, carom i Kościołom. Warszawa 2017, stron 167.

 

Wydanie bieżące

Recenzje

Sylwester Szafarz, dyplomata, pisarz, publicysta polityczny i wybitny specjalista historii i rozwoju Chin, przygotował do druku kolejną książkę: „Pandemia neoliberalnej globalizacji”.

Więcej …
 

To nie jest książka, nad którą przechodzi się, jak nad większością innych. To skarb. To pyszne świadectwo czasu. Dwa niesłychanie ważne elementy przyciągnęły mnie do niej i nie pozwoliły mi od niej się oderwać: to, jak bliska jest mi Polska Ludowa, i to jak ogromne znaczenie ma dla mnie literatura biograficzna, w tym autobiografistyka.

Więcej …
 

Jest już na polskim rynku wydawniczym książka o bardzo podobnym tytule: Rzeczpospolita III i pół Sylwii Milan, [Lublin] 2009: zbiór wywiadów z 50 osobami, wydanych na 20. rocznicę obrad Okrągłego Stołu i przedrukowanych z londyńskiego tygodnika „Cooltura”, zbieżność tytułów jest chyba jednak przypadkowa, choć do książki Milan nieprzypadkowo jeszcze powrócę.

Więcej …
 

 

 
 
 
 
 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 37 gości 

Statystyka

Odsłon : 6125341

Temat dnia

Perspektywa koalicji anty-PiS

Redaktor Żakowski w GW skrytykował Tuska za odnoszenie się do lewicy z kłamliwymi oskarżeniami o współdziałanie z PIS. Spotkał go wściekły atak na forum Gazety. Generalne twierdzono, że lewica jest nieprawdziwa, bo nie zgadza się z Tuskiem. Wyrażano przekonanie, że potrzebna jest prawdziwa lewica, która będzie stała u boku PO.

Więcej …

Na lewicy

W dniu 17 stycznia 2022 roku z okazji przypadającej 77. rocznicy wyzwolenia Warszawy spod okupacji niemieckiej Przed Grobem Nieznanego Żołnierza i na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich przy ulicy Żwirki i Wigury w Warszawie odbyły się uroczystości złożenia kwiatów.

Więcej …
 

W dniu 8 stycznia 2022 roku odbyła się w Warszawie Konferencja sprawozdawczo-wyborcza mazowieckiej organizacji Polskiej Partii Socjalistycznej. Konferencja zebrała się w związku z przygotowaniami do XLIV Kongresu PPS, który ma odbyć się wg wstępnych planów w marcu 2021 roku.

Więcej …
 

W dniu 8 stycznia 2022 roku odbyła się w Warszawie Konferencja sprawozdawczo-wyborcza warszawskiej organizacji Polskiej Partii Socjalistycznej. Konferencja zebrała się w związku z przygotowaniami do XLIV Kongresu PPS, który ma odbyć się wg wstępnych planów w marcu 2022 roku.

Więcej …
 

Agencja Xinhua podała, że w dniu 3 stycznia 2022 roku przywódcy pięciu państw dysponujących bronią jądrową, stałych członków Rady bezpieczeństwa ONZ: Chin, Francji, Rosji, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych wydali wspólne oświadczenie w sprawie zapobiegania wojnie nuklearnej i wyścigowi zbrojeń.

Więcej …
 

W dniu 17 grudnia 2021 roku w Warszawie odbyła się konferencja wraz z promocją książki, zamykająca cykl obchodów w Polsce 100-lecia Komunistycznej Partii Chin. Główne obchody tej rocznicy odbyły się w Pekinie w lipcu 2021 roku i przewodniczył im prezydent ChRL – Xi Jinping.

Więcej …
 

 

16 grudnia 2021 roku minęła 99 rocznica zamordowania prezydenta II Rzeczypospolitej – Gabriela Narutowicza.

Więcej …
 

Jak podaje portal PPS, w dniu 14 grudnia 2021 roku, reprezentacja PPS w parlamencie powiększyła się. Polska Partia Socjalistyczna podejmuje ważny krok w jej dzisiejszej historii. Tym samym członkowie partii, w tym nasz senator Wojciech Konieczny, nie będą należeć już do Klubu Parlamentarnego Lewicy, a do samodzielnego Koła Parlamentarnego Polskiej Partii Socjalistycznej.

Więcej …
 

Jak podała Agencja Xinhua w dniu 13 grudnia 2021 roku – 355 partii politycznych, organizacji społecznych i think tanków ze 140 krajów i regionów w porozumieniu z Departamentem Międzynarodowym Komitetu Centralnego KPCh wydało wspólne oświadczenie Światowych Partii Politycznych, Organizacji społecznych i think tanków na temat podejmowania niezależnych wysiłków na rzecz odkrywania ścieżki do demokracji i wspólnej pracy na rzecz promowania wspólnego rozwoju.

Więcej …
 

W dniu 11 grudnia 2021 roku w Warszawie odbyło się posiedzenie plenarne Rady Naczelnej Polskiej Partii Socjalistycznej.

Więcej …
 

W dniu 24 listopada w Warszawie odbyła się konferencja „Socjalizm warunkiem pokoju światowego”. Organizatorami były  następujące instytucje: Stowarzyszenie im. Ignacego Daszyńskiego, Wszechnica Polska Szkoła Wyższa, Porozumienie Socjalistów, Pacyfistyczne Stowarzyszenie oraz Polski Oddział Stowarzyszenia Kultury Europejskiej (SEC). Patronat naukowy sprawowała prof. zw. dr hab. Maria Szyszkowska.

Więcej …
 

Tradycyjnie, już od 2004 roku, w dniu 13 listopada 2021 roku odbyła się na Placu Grzybowskim w Warszawie uroczystość  złożenia kwiatów pod obeliskiem upamiętniającym wydarzenia z udziałem PPS w roku 1904.

Więcej …
 

W dniu 11 listopada 2021 roku w Warszawie odbył się Marsz Antyfaszystowski z okazji Dnia Niepodległości. Wzięli w nim udział przedstawiciele Polskiej Partii Socjalistycznej z całego kraju. Szli we wspólnym Bloku PPS. Inicjatywę tej demonstracji nadawali głównie przedstawiciele Organizacji Młodzieżowej PPS - Czerwona Młodzież.

Więcej …