Redaktor – Polityk

Redaktor – Polityk – Premier

W związku z piątą rocznicą śmierci Mieczysława Franciszka Rakowskiego, w dniu 9 listopada 2013 roku odbyło się w Sejmie z inicjatywy Klubu Poselskiego SLD spotkanie „Redaktor – Polityk – Premier”.
W trakcie spotkania, w którym uczestniczyło ponad 200 osób związanych z osobą M. Rakowskiego i jego działalnością, miały miejsce wystąpienia Leszka Millera i Aleksandra Kwaśniewskiego a także panel dyskusyjny z udziałem prof. Henryka Szlajfera, dr. Sławomira Wiatra i red. Daniela Passenta. Głos zabrał także b. premier Józef Oleksy, który był członkiem rządu w roku 1988.
Mieczysław Rakowski stanął po stronie głębokich reform, bez niego nie byłoby w Polsce nowoczesnej socjaldemokracji - ocenili były prezydent Aleksander Kwaśniewski i szef SLD Leszek Miller.
Zapowiedział, że klub Sojuszu ponowi wniosek do marszałek Ewy Kopacz, by jedna z sal w Sejmie nosiła imię Mieczysława F. Rakowskiego. - Skoro jest miejsce dla wielu wybitnych postaci II i III RP, to powinno się znaleźć także miejsce dla premiera przełomu, bez którego Polska nie byłaby taka, jaka jest - argumentował przewodniczący SLD.
Według Millera, „bez premiera Rakowskiego nie byłoby premiera Tadeusza Mazowieckiego”. - Rakowski otworzył także drogę do budowy w Polsce nowoczesnej, europejskiej socjaldemokracji i czynnie w tym procesie współdziałał - zaznaczył.
Aleksander Kwaśniewski w swym wystąpieniu zwrócił uwagę, że to z otwartości Rakowskiego wyniknęła decyzja, jeszcze w czasach PRL, by każdy mógł mieć paszport w domu. - Wiedział, że do swobody gospodarczej daje również ludziom wolność poruszania się, korzystania z najlepszych uczelni, bibliotek, dotknięcie realnego świata.
- Rakowski, jako polityk doskonale rozumiał, że w 1989 roku kończy się epoka, że PZPR w tym kształcie nie jest w stanie wpisać się do nowego, demokratycznego ładu. To nie była dla niego łatwa decyzja - mówił Kwaśniewski. Jak zwrócił uwagę, Rakowski stanął po stronie „głębokich reform i zmian”, choć - podkreślił – „dla niego osobiście była to decyzja bolesna, bo oznaczała zakończenie działalności politycznej”.
Współorganizatorami spotkania były dwie Fundacje: Amicus Europae i Kelles-Krauza.

Trzeba przypomnieć, że zmarły w 2008 roku Rakowski był historykiem, dziennikarzem i politykiem. W latach 1988-89 kierował ostatnim rządem PRL. W latach 1989-90 sprawował funkcję (jako ostatni) I sekretarza KC PZPR. W latach 1952-82 był związany z tygodnikiem „Polityka” najpierw jako zastępca, później jako jej redaktor naczelny. Po roku 1990 był redaktorem naczelnym pisma „Dziś”, wydał dzienniki - 10 tomów obejmujących lata 1958-1989 oraz dziennik z lat 1991-2001.

Redaktor – Polityk – Premier

Menu

Wydanie bieżące

Kwartalnik

Recenzje

Gościmy

Statystyka

Temat dnia

Na lewicy