16 czerwca 2013 roku w Warszawie odbył się z udziałem ok. 800 uczestników Kongres Polskiej Lewicy. Uczestniczyli w nim przedstawiciele głównych lewicowych ugrupowań politycznych, stowarzyszeń i związków zawodowych m.in. SLD, UP, PPS, OPZZ, ROG, Ruchu Ludzi Pracy, Partii Regionów, Zielonych i innych. W sumie 80 organizacji lewicy.
Zasadniczym tematem dyskusji była kondycja państwa i powinności lewicy w jego modernizacji w dobie upadającego neoliberalizmu i nowych wyzwań, które niesie globalizacja.
Wprowadzenia do debaty dokonał Józef Oleksy stojący na czele komitetu przygotowującego Kongres. Na wstępie stwierdził, że państwo musi być gwarantem praw socjalnych, politycznych i cywilnych, musi być uspołecznione, a nie sprywatyzowane. Co się dzieje z państwem polskim, które grzęźnie w inercji i biurokracji, które objawia niemoc modernizacyjną i nie staje po stronie obywatela wtedy, kiedy on tego najbardziej potrzebuje?
Jak ocenił, „często po prostu brak jest państwa i brak jest elementarnej sprawiedliwości przy co gorsza nieraz rażącej bezkarności polityków”.
Jak dodał, dla polskiej lewicy powinności państwa wobec obywateli są zawsze te same - dotyczą ochrony zdrowia od urodzenia dziecka do później starości, powszechnie dostępnej edukacji na wysokim poziomie, godziwego systemu emerytalnego i zapewnienia poczucia bezpieczeństwa poprzez uczciwy i sprawny wymiar sprawiedliwości.
Ocenił też, że bezrobocie, zwłaszcza wśród młodych ludzi, jest dziś „katastrofą społeczną”.
Zabierający następnie głos przewodniczący SLD Leszek Miller ocenił, że „dziś nasze państwo wymaga szybkiej naprawy”. - I można to zrobić za pomocą kartki wyborczej. Trzeba budować lepsze państwo, a to oznacza więcej w nim lewicy, a mniej prawicy; więcej lewicowych dążeń i lewicowych postulatów.
- Dziś rozpoczynamy marsz lewicy, który zakończy się sukcesem w 2015 roku – stwierdził. Jesteśmy zainteresowani zwycięstwem i zmienianiem Polski, a nie rolą przystawki, czy przybudówki kogokolwiek. Będziemy się starali, aby SLD miał taki wynik, żeby sam sobie dobierał koalicjantów, a nie żeby był dobierany - oświadczył.
- Jako reprezentacja lewicy w parlamencie: składamy jasną ofertę: w kolejnych wyborach stwórzmy wspólną, lewicową alternatywę dla obecnie rządzącej prawicy. Wszystkim tu zgromadzonym proponujemy ideowy, programowy i przyjacielski sojusz - podkreślił szef SLD.
Podczas obradującego Kongresu odczytano listy trzech byłych prezydentów - Aleksandra Kwaśniewskiego, Lecha Wałęsy i Wojciecha Jaruzelskiego, którzy nie pojawili się osobiście.
Kongres poprzedziło otwarcie wystawy pt. „Młodzi, wykształceni, bezrobotni”.
Debatę prowadzono w 7 panelach dyskusyjnych: „Nowa polityka społeczna”; „Gospodarka polska wobec światowego kryzysu”; „Przyszłość demokracji”; „Uspołecznienie kultury”; „Lewica XXI wieku”; „Nowoczesna Polska”; „Drogi awansu kobiet - perspektywa zmiany”.
Na zakończenie Kongresu przyjęto rezolucję wskazującą główne kierunki działań lewicy w obliczu problemów wynikających ze stanu państwa i tworzenia alternatywy programowej dla rządzących obecnie ugrupowań prawicowych.
Postanowiono o powołaniu w bliskiej perspektywie wspólnego komitetu porozumiewawczego partii i organizacji lewicy, który ma stanowić rodzaj ciała konsultacyjnego w sprawie wspólnych przedsięwzięć w przyszłości.


Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.






Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
