Socjaliści wzięli udział w manifestacji zorganizowanej przez Porozumienie 11 Listopada pod hasłem „Razem Przeciwko Faszyzmowi i Nacjonalizmowi”, która przeszła ulicami Warszawy. Manifestacja zaczęła się pod pomnikiem Bohaterów Getta przy ul. Zamenhofa, przeszła ulicami Warszawy dochodząc przed kolumnę Zygmunta na placu Zamkowym. Uczestnicy manifestacji skandowali m.in.: „Cała Polska antyfaszystowska”, „Faszyzm nie przejdzie”, „Wolność, równość, pomoc wzajemna”, „Precz z wyzyskiem i nacjonalizmem”, „Polska biała tylko w zimie”.
W marszu wzięło udział około tysiąca osób w tym przewodniczący OPZZ Jan Guz oraz kilku polityków SLD.
W Warszawie odbył się także marsz lewicy socjalnej, który zorganizowała grupa inicjatywna „Polska socjalna”. Uczestniczyło w nim ok. 100 osób w tym grupa działaczy PPS. Jak powiedział PAP tuż przed jego rozpoczęciem organizator Wiktor Sadłowski, celem jest „odkłamanie historii i odkłamanie współczesnej Polski”. Jak dodał, trasa marszu też była nieprzypadkowa - objęła miejsca ważne dla walki o równość społeczną.
Marsz rozpoczął się na Placu Grzybowskim - przed kamieniem upamiętniającym pierwszą na ziemiach polskich zbrojną demonstrację robotniczą zorganizowaną przez PPS. Na Placu Dąbrowskiego demonstranci zorganizowali krótki happening - zaprezentowali „kartonowe pomniki” czterech głównych - ich zdaniem - postaci-symboli neoliberalizmu III RP: b. wicepremiera i ministra finansów Leszka Balcerowicza, b. premiera Jerzego Buzka, obecnego szefa rządu Donalda Tuska oraz red. naczelnego „Gazety Wyborczej” Adama Michnika.
Podkreślono, że te cztery postaci to „autorytety III RP, które skutecznie niszczyły interes społeczny i demontowały dobro wspólne” obecnej Polski.
Zgromadzeni mieli ze sobą biało-czerwone flagi, a także kilka transparentów: „Wolna Polska równych szans”; „Niepodległość i socjalizm”. Skandowali hasła: „Wolność, równość, niepodległość”, „Wolność, równość i socjalizm”, „Wolna Polska równych ludzi”, „Polska dla ludzi, nie dla elit”, „Naszym wzorem jest PPS”, „kapitalizm - kanibalizm”, „Kłamstwa Michnika wyrzuć do śmietnika”. Były też okrzyki podziękowań dla marszałka Józefa Piłsudskiego oraz przedwojennego działacza socjalistycznego, premiera tymczasowego rządu po odzyskaniu niepodległości Ignacego Daszyńskiego.
Grupa inicjatywna Polska Socjalna - jak wynika z informacji zamieszczonych na jej profilu na Facebooku - opowiada się za „Polską prawdziwie demokratyczną i egalitarną”.
W marszu wzięło udział około tysiąca osób w tym przewodniczący OPZZ Jan Guz oraz kilku polityków SLD.
W Warszawie odbył się także marsz lewicy socjalnej, który zorganizowała grupa inicjatywna „Polska socjalna”. Uczestniczyło w nim ok. 100 osób w tym grupa działaczy PPS. Jak powiedział PAP tuż przed jego rozpoczęciem organizator Wiktor Sadłowski, celem jest „odkłamanie historii i odkłamanie współczesnej Polski”. Jak dodał, trasa marszu też była nieprzypadkowa - objęła miejsca ważne dla walki o równość społeczną.
Marsz rozpoczął się na Placu Grzybowskim - przed kamieniem upamiętniającym pierwszą na ziemiach polskich zbrojną demonstrację robotniczą zorganizowaną przez PPS. Na Placu Dąbrowskiego demonstranci zorganizowali krótki happening - zaprezentowali „kartonowe pomniki” czterech głównych - ich zdaniem - postaci-symboli neoliberalizmu III RP: b. wicepremiera i ministra finansów Leszka Balcerowicza, b. premiera Jerzego Buzka, obecnego szefa rządu Donalda Tuska oraz red. naczelnego „Gazety Wyborczej” Adama Michnika.
Podkreślono, że te cztery postaci to „autorytety III RP, które skutecznie niszczyły interes społeczny i demontowały dobro wspólne” obecnej Polski.
Zgromadzeni mieli ze sobą biało-czerwone flagi, a także kilka transparentów: „Wolna Polska równych szans”; „Niepodległość i socjalizm”. Skandowali hasła: „Wolność, równość, niepodległość”, „Wolność, równość i socjalizm”, „Wolna Polska równych ludzi”, „Polska dla ludzi, nie dla elit”, „Naszym wzorem jest PPS”, „kapitalizm - kanibalizm”, „Kłamstwa Michnika wyrzuć do śmietnika”. Były też okrzyki podziękowań dla marszałka Józefa Piłsudskiego oraz przedwojennego działacza socjalistycznego, premiera tymczasowego rządu po odzyskaniu niepodległości Ignacego Daszyńskiego.
Grupa inicjatywna Polska Socjalna - jak wynika z informacji zamieszczonych na jej profilu na Facebooku - opowiada się za „Polską prawdziwie demokratyczną i egalitarną”.
Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.
Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
