Konferencja została zatytułowana: „Jan Józef Lipski z perspektywy XXI wieku”
Konferencji towarzyszy wystawa plenerowa „Jan Józef Lipski 1926-1991. Ambasador marzeń”.
Podczas konferencji wygłoszono następujące referaty:
Andrzej Krzysztof Kunert, Jan Józef Lipski jako żołnierz Armii Krajowej
Paweł Ceranka, Jan Józef Lipski w redakcji „Po Prostu” i w Klubie Krzywego Koła
Konrad Rokicki, Jan Józef Lipski w środowisku literackim lat sześćdziesiątych
Andrzej Friszke, Jan Józef Lipski w Komitecie Obrony Robotników
Tadeusz Ruzikowski, Jan Józef Lipski w kręgu„Solidarności”
Jacek Pawłowicz, Jan Józef Lipski i odbudowa Polskiej Partii Socjalistycznej
Paulina Codogni, Jan Józef Lipski jako senator III Rzeczpospolitej
Łukasz Garbal, Dwie dusze. Jan Józef Lipski – literaturoznawca
W drugiej części konferencji odbyła się dyskusja panelowa z udziałem Andrzeja Celińskiego, Michała Głowińskiego, Jana Lityńskiego, Zbigniewa Romaszewskiego, Kazimierza Wóycickiego, Henryka Wujca.
W konferencji wzięli udział przedstawiciele świata nauki, dziennikarze, działacze społeczni polityczni. Obecni byli przedstawiciele kierownictwa Polskiej Partii Socjalistycznej.
Jan Józef Lipski był postacią dla swych czasów zarazem symboliczną – jak i nietuzinkową. W czasie okupacji hitlerowskiej zaangażowany w działalność konspiracyjną, kultywował idee niepodległościowe także w latach powojennych. Był jednak w nowych realiach politycznych zwolennikiem działań o charakterze pozytywistycznym. Uczestniczył lub współtworzył inicjatywy obywatelskie, z których najgłośniejsze stały się Klub Krzywego Koła, List 34, Komitet Obrony Robotników. Był w zasadzie wszędzie, gdzie możliwa była aktywność, a jego antykomunizm nie oznaczał potępienia idei socjalistycznych. Jan Józef Lipski – jak wspominają jego współpracownicy i przyjaciele – kładł wielki nacisk na kwestie moralne w działalności społecznej i politycznej. Był symbolem uczciwości, prawości, niezłomności – ale nie wymagał bezkrytycznie tego samego od innych.
W ostatniej części swego aktywnego życia pełnił funkcję przewodniczącego Polskiej Partii Socjalistycznej.
Konferencji towarzyszy wystawa plenerowa „Jan Józef Lipski 1926-1991. Ambasador marzeń”.
Podczas konferencji wygłoszono następujące referaty:
Andrzej Krzysztof Kunert, Jan Józef Lipski jako żołnierz Armii Krajowej
Paweł Ceranka, Jan Józef Lipski w redakcji „Po Prostu” i w Klubie Krzywego Koła
Konrad Rokicki, Jan Józef Lipski w środowisku literackim lat sześćdziesiątych
Andrzej Friszke, Jan Józef Lipski w Komitecie Obrony Robotników
Tadeusz Ruzikowski, Jan Józef Lipski w kręgu„Solidarności”
Jacek Pawłowicz, Jan Józef Lipski i odbudowa Polskiej Partii Socjalistycznej
Paulina Codogni, Jan Józef Lipski jako senator III Rzeczpospolitej
Łukasz Garbal, Dwie dusze. Jan Józef Lipski – literaturoznawca
W drugiej części konferencji odbyła się dyskusja panelowa z udziałem Andrzeja Celińskiego, Michała Głowińskiego, Jana Lityńskiego, Zbigniewa Romaszewskiego, Kazimierza Wóycickiego, Henryka Wujca.
W konferencji wzięli udział przedstawiciele świata nauki, dziennikarze, działacze społeczni polityczni. Obecni byli przedstawiciele kierownictwa Polskiej Partii Socjalistycznej.
Jan Józef Lipski był postacią dla swych czasów zarazem symboliczną – jak i nietuzinkową. W czasie okupacji hitlerowskiej zaangażowany w działalność konspiracyjną, kultywował idee niepodległościowe także w latach powojennych. Był jednak w nowych realiach politycznych zwolennikiem działań o charakterze pozytywistycznym. Uczestniczył lub współtworzył inicjatywy obywatelskie, z których najgłośniejsze stały się Klub Krzywego Koła, List 34, Komitet Obrony Robotników. Był w zasadzie wszędzie, gdzie możliwa była aktywność, a jego antykomunizm nie oznaczał potępienia idei socjalistycznych. Jan Józef Lipski – jak wspominają jego współpracownicy i przyjaciele – kładł wielki nacisk na kwestie moralne w działalności społecznej i politycznej. Był symbolem uczciwości, prawości, niezłomności – ale nie wymagał bezkrytycznie tego samego od innych.
W ostatniej części swego aktywnego życia pełnił funkcję przewodniczącego Polskiej Partii Socjalistycznej.
Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.
Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
