Podczas uroczystości w Warszawie delegacje Polskiej Partii Socjalistycznej z udziałem przedstawicieli OPZZ i SLD złożyły kwiaty pod kamieniem na Placu Grzybowskim upamiętniającym wydarzenia z listopada 1904 roku, które zapoczątkowały Rewolucję 1905 roku.
Delegacja Unii Pracy z udziałem OPZZ i SLD złożyła również kwiaty przy Bramie Straceń na warszawskiej Cytadeli, gdzie zginęło wielu najznakomitszych przedstawicieli polskiej lewicy w okresie do 1918 roku.
Około 200 osób uczestniczyło w wiecu przed siedzibą Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. W tym roku OPZZ zrezygnowało z dorocznego pochodu. Podczas wiecu przemawiali m.in. przedstawiciele OPZZ, ZNP, PPS, Unii Pracy, SLD, Racji Polskiej Lewicy.
Przewodniczący OPZZ Jan Guz podkreślił, że tego dnia związki chcą wspólnie zamanifestować i przypomnieć rządzącym o podstawowych prawach pracowniczych. - Od 120 lat ten dzień jest dla nas najważniejszy. Myślę, że ci wszyscy, którzy dzisiaj przepychają się do pierwszych ław przy ołtarzach będą także pamiętali o tym, co głosił wielki Polak, dziś błogosławiony" – powiedział, wg PAP, Jan Guz.
Hasło tegorocznych obchodów 1 maja – „Chcemy socjalnej Polski w socjalnej Europie” - jest nawiązaniem do polskiej prezydencji, która rozpocznie się 1 lipca. Związkowcy postulują potrzebę zmian w polskim prawie pracy tak, aby było ono zbliżone do rozwiązań obowiązujących w Unii Europejskiej.
Podobne wiece i manifestacje odbyły się w innych miastach w Polsce. Były one głównie organizowane przez związki zawodowe, SLD, PPS i inne ugrupowania lewicy.
Stosunkowo mały zasięg miał planowany przez radykalną lewicę w Warszawie „Marsz pustych garnków”.
Tegoroczne uroczystości obchodów z okazji Międzynarodowego Dnia Walki o Prawa Ludzi Pracy w dniu 1 maja wskazują, że wyczerpuje się formuła, która była dotychczas wykorzystywana – wiec, manifestacja, przemówienia. Niska frekwencja, bez względu na okoliczności zewnętrzne, zmusić powinna organizatorów protestów w następnych latach do przemyślenia nowych koncepcji zaznaczenia publicznego interesów pracowniczych. Nie da się dalej iść starymi torami nie biorąc pod uwagę postępu cywilizacyjnego i wielkiego wpływu mediów na społeczeństwo.
Delegacja Unii Pracy z udziałem OPZZ i SLD złożyła również kwiaty przy Bramie Straceń na warszawskiej Cytadeli, gdzie zginęło wielu najznakomitszych przedstawicieli polskiej lewicy w okresie do 1918 roku.
Około 200 osób uczestniczyło w wiecu przed siedzibą Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. W tym roku OPZZ zrezygnowało z dorocznego pochodu. Podczas wiecu przemawiali m.in. przedstawiciele OPZZ, ZNP, PPS, Unii Pracy, SLD, Racji Polskiej Lewicy.
Przewodniczący OPZZ Jan Guz podkreślił, że tego dnia związki chcą wspólnie zamanifestować i przypomnieć rządzącym o podstawowych prawach pracowniczych. - Od 120 lat ten dzień jest dla nas najważniejszy. Myślę, że ci wszyscy, którzy dzisiaj przepychają się do pierwszych ław przy ołtarzach będą także pamiętali o tym, co głosił wielki Polak, dziś błogosławiony" – powiedział, wg PAP, Jan Guz.
Hasło tegorocznych obchodów 1 maja – „Chcemy socjalnej Polski w socjalnej Europie” - jest nawiązaniem do polskiej prezydencji, która rozpocznie się 1 lipca. Związkowcy postulują potrzebę zmian w polskim prawie pracy tak, aby było ono zbliżone do rozwiązań obowiązujących w Unii Europejskiej.
Podobne wiece i manifestacje odbyły się w innych miastach w Polsce. Były one głównie organizowane przez związki zawodowe, SLD, PPS i inne ugrupowania lewicy.
Stosunkowo mały zasięg miał planowany przez radykalną lewicę w Warszawie „Marsz pustych garnków”.
Tegoroczne uroczystości obchodów z okazji Międzynarodowego Dnia Walki o Prawa Ludzi Pracy w dniu 1 maja wskazują, że wyczerpuje się formuła, która była dotychczas wykorzystywana – wiec, manifestacja, przemówienia. Niska frekwencja, bez względu na okoliczności zewnętrzne, zmusić powinna organizatorów protestów w następnych latach do przemyślenia nowych koncepcji zaznaczenia publicznego interesów pracowniczych. Nie da się dalej iść starymi torami nie biorąc pod uwagę postępu cywilizacyjnego i wielkiego wpływu mediów na społeczeństwo.
Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.
Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
