31 stycznia 2010 roku obchodzimy 5 rocznicę śmierci Jana Mulaka. Był wielkim Polakiem, socjalistą, działaczem państwowym, światowej sławy trenerem lekkoatletycznym, twórcą słynnego Wunderteamu.
Jan Mulak urodził się w roku 1914 na warszawskiej Starówce. Działał w socjalistycznym ruchu sportowym w klubie „Skra”. W okresie wojny był jednym z dowódców lewicowego podziemia, brał udział w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie działał do jesieni 1948 roku w odrodzonej Polskiej Partii Socjalistycznej. Przed likwidacją PPS został z niej wykluczony.
W latach 1950-1960 był trenerem lekkiej atletyki, twórcą słynnego Wunderteamu, który na trzech olimpiadach przysporzył Polsce sławy i szacunku w społeczności międzynarodowej. Jego wychowankami byli polscy medaliści: Elżbieta Krzesińska, Irena Szewińska, Zbigniew Makomaski, Zdzisław Krzyszkowiak, Jerzy Chromik, Janusz Sidło, Edmund Piątkowski, Tadeusz Rut, Józef Szmidt, Barbara Janiszewska i wielu innych.
Uaktywnił się politycznie dopiero po 1989 roku i zaangażował w tworzenie struktur PPS. Był przewodniczącym CKW, później przewodniczącym Rady Naczelnej PPS. W roku 1998 wybrano go Honorowym Przewodniczącym PPS. Miał wielki udział w zjednoczeniu w latach 1990-2003 ruchu socjalistycznego. Patronował Kongresowi Nadzwyczajnemu PPS w grudniu 2003 roku, który podjął uchwałę anulującą wszystkie wcześniejsze postanowienia władz PPS z lat 1947-1948 dotyczące rozwiązania partii i jej zjednoczenia z PPR.
Jan Mulak był senatorem II kadencji, działaczem państwowym. Do końca pozostał aktywny.
Zmarł 31 stycznia 2005 roku. Już po jego śmierci, w 2006 roku ukazała się jego wspomnieniowa książka „Dlaczego”, która obejmuje okres jego całego życia.
Jan Mulak pozostanie wzorem ideowego socjalisty i demokraty, działacza politycznego ceniącego w polityce moralność, uczciwość i wzajemną lojalność.
W latach 1950-1960 był trenerem lekkiej atletyki, twórcą słynnego Wunderteamu, który na trzech olimpiadach przysporzył Polsce sławy i szacunku w społeczności międzynarodowej. Jego wychowankami byli polscy medaliści: Elżbieta Krzesińska, Irena Szewińska, Zbigniew Makomaski, Zdzisław Krzyszkowiak, Jerzy Chromik, Janusz Sidło, Edmund Piątkowski, Tadeusz Rut, Józef Szmidt, Barbara Janiszewska i wielu innych.
Uaktywnił się politycznie dopiero po 1989 roku i zaangażował w tworzenie struktur PPS. Był przewodniczącym CKW, później przewodniczącym Rady Naczelnej PPS. W roku 1998 wybrano go Honorowym Przewodniczącym PPS. Miał wielki udział w zjednoczeniu w latach 1990-2003 ruchu socjalistycznego. Patronował Kongresowi Nadzwyczajnemu PPS w grudniu 2003 roku, który podjął uchwałę anulującą wszystkie wcześniejsze postanowienia władz PPS z lat 1947-1948 dotyczące rozwiązania partii i jej zjednoczenia z PPR.
Jan Mulak był senatorem II kadencji, działaczem państwowym. Do końca pozostał aktywny.
Zmarł 31 stycznia 2005 roku. Już po jego śmierci, w 2006 roku ukazała się jego wspomnieniowa książka „Dlaczego”, która obejmuje okres jego całego życia.
Jan Mulak pozostanie wzorem ideowego socjalisty i demokraty, działacza politycznego ceniącego w polityce moralność, uczciwość i wzajemną lojalność.
Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.
Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
