8 listopada 2008 roku W wieku 81 lat zmarł Mieczysław Franciszek Rakowski. Był ostatnim premierem w Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, a w latach 1958 - 1982 był redaktorem naczelnym tygodnika "Polityka".
M.F. Rakowski był również ostatnim I sekretarzem PZPR i autorem słynnych słów "sztandar wyprowadzić" podczas ostatniego zjazdu partii. W PRL był uważany za przedstawiciela skrzydła reformatorów i liberałów partyjnych. Był również zwolennikiem dialogu polsko - niemieckiego. Po 1989 wydał 10-tomowy zbiór "Dzienników", które zawierały zapiski z lat 1958 - 1990. W życiu politycznym nie brał już aktywnego udziału, był szeregowym członkiem Socjaldemokracji Polskiej i recenzował działania polskiej lewicy.
***
Mieczysław Franciszek Rakowski urodził się 1 grudnia 1926 w Kowalewku. Po wyzwoleniu Polski wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego, ukończył szkołę oficerów polityczno-wychowaczych w Łodzi i w charakterze oficera politycznego służył do 1949 roku w wojsku.
Po 1956 roku rozpoczął działalność dziennikarską. Był w latach 1958 - 1982 redaktorem naczelnym „Polityki”, wiele pisał i publikował, prowadził działalność polityczną i międzynarodową.
Rakowski czynnie współtworzył politykę PZPR w pierwszej połowie lat 80. Do historii przeszło jego burzliwe spotkanie z robotnikami Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1983 r., m.in. z udziałem Lecha Wałęsy, podczas którego jako wicepremier uzasadniał politykę stanu wojennego. W 1985 roku stracił na politycznym znaczeniu, pełnił funkcję wicemarszałka Sejmu. W 1988 ponownie wrócił do czynnej działalności politycznej. Był prezesem Rady Ministrów.
W lipcu '89 Mieczysław Rakowski stanął na czele PZPR. Doprowadził do rozwiązania Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w styczniu 1990 roku i przekształcenia jej w SdRP, której został szeregowym członkiem.
Nadal brał jednak udział w debatach publicznych. Prezentował poglądy socjaldemokratyczne. Był redaktorem naczelnym pisma „Dziś”, pisywał do „Trybuny” i „Gazety Wyborczej”, wydał dzienniki (10 tomów obejmujących lata 1958-1989). W 2005 roku był członkiem komitetu wyborczego Włodzimierza Cimoszewicza w wyborach prezydenckich.
Był jednym z autorytetów na lewicy.
Po 1956 roku rozpoczął działalność dziennikarską. Był w latach 1958 - 1982 redaktorem naczelnym „Polityki”, wiele pisał i publikował, prowadził działalność polityczną i międzynarodową.
Rakowski czynnie współtworzył politykę PZPR w pierwszej połowie lat 80. Do historii przeszło jego burzliwe spotkanie z robotnikami Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1983 r., m.in. z udziałem Lecha Wałęsy, podczas którego jako wicepremier uzasadniał politykę stanu wojennego. W 1985 roku stracił na politycznym znaczeniu, pełnił funkcję wicemarszałka Sejmu. W 1988 ponownie wrócił do czynnej działalności politycznej. Był prezesem Rady Ministrów.
W lipcu '89 Mieczysław Rakowski stanął na czele PZPR. Doprowadził do rozwiązania Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w styczniu 1990 roku i przekształcenia jej w SdRP, której został szeregowym członkiem.
Nadal brał jednak udział w debatach publicznych. Prezentował poglądy socjaldemokratyczne. Był redaktorem naczelnym pisma „Dziś”, pisywał do „Trybuny” i „Gazety Wyborczej”, wydał dzienniki (10 tomów obejmujących lata 1958-1989). W 2005 roku był członkiem komitetu wyborczego Włodzimierza Cimoszewicza w wyborach prezydenckich.
Był jednym z autorytetów na lewicy.
Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.
Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
