W dniu 9 stycznia 2015 roku zmarł Józef Oleksy, wiceprzewodniczący SLD. Zmagał się z poważnymi problemami zdrowotnymi. W III RP był jedną z najważniejszych postaci lewicy. Piastował niemal wszystkie najważniejsze stanowiska w Polsce. Był premierem, marszałkiem Sejmu, szefem MSWiA oraz przewodniczącym SLD.
Józef Oleksy urodził się 22 czerwca 1946 roku w Nowym Sączu. W wieku 13 lat trafił do niższego seminarium duchownego. Tam uczył się przez trzy lata. Jak sam wspominał, tuż przed maturą władze rozwiązały szkołę. Egzamin dojrzałości zdał już w szkole publicznej. Studia ukończył na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (obecnie SGH). Oleksy był doktorem ekonomii oraz wykładowcą i dziekanem Akademii Finansów, a także profesorem na Uczelni Vistula.
Początkiem jego kariery politycznej była działalność w Zrzeszeniu Studentów Polskich oraz w Socjalistycznym Związku Studentów Polskich. Członkiem PZPR został w 1969 roku i pozostał nim aż do jej końca. Od 1977 roku Józef Oleksy był pracownikiem aparatu partyjnego. W latach 1987–1989 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Białej Podlaskiej. W 1989 roku po raz pierwszy znalazł się w rządzie. Został ministrem – członkiem Rady Ministrów ds. współpracy ze związkami zawodowymi. Brał też udział w obradach Okrągłego Stołu, a w wyborach czerwcowych po raz pierwszy wywalczył mandat poselski.
W roku 1989 Oleksy aktywnie włączył się w tworzenie Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. W Sejmie zasiadał nieprzerwanie od 1989 do 2005 roku. W 1993 roku Józef Oleksy po raz pierwszy został marszałkiem Sejmu. Był nim przez dwa lata. Gabinet przy Wiejskiej zamienił jednak na gmach przy Alejach Ujazdowskich 7 marca 1995 roku został prezesem Rady Ministrów w miejsce Waldemara Pawlaka.
Ze stanowiska szefa rządu odszedł, kiedy ówczesny szef MSW Andrzej Milczanowski oskarżył go o szpiegostwo. Afera ta toczyła się w cieniu walki Wałęsy i Kwaśniewskiego o prezydenturę. Nigdy nie udowodniono postawionych mu wówczas oskarżeń. Była to celowa prowokacja. Oleksy musiał jednak ustąpić. „Odchodzę, bo jestem niewinny” mówił, składając swoją dymisję.
Ostatecznie Oleksy został oczyszczony z zarzutów współpracy z rosyjskimi służbami specjalnymi. Współtworzył partię Sojusz Lewicy Demokratycznej i przyczynił się do jego wyborczego sukcesu w 2001 roku. W styczniu 2004 roku jako wicepremier i szef MSWiA wszedł do rządu Leszka Millera. W kwietniu zastąpił w fotelu marszałka Sejmu Marka Borowskiego.
Pod koniec 2004 roku został przewodniczącym SLD. W tym samym roku piastował także mandat posła do Parlamentu Europejskiego SLD opuścił w połowie 2007 roku i wycofał się z bieżącego życia politycznego.
Do Sojuszu Lewicy Demokratycznej ponownie powrócił w 2010 roku. Dwa lata później stanął na czele Rady Programowej. Od maja 2012 roku był jednym z wiceprzewodniczących Sojuszu.
Józef Oleksy miał 68 lat. Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi. W 2003 roku został wyróżniony tytułem Mistrza Mowy Polskiej.
Należał do grupy czołowych działaczy polskiej lewicy, którzy potrafili w ramach przemian po 1989 roku zaznaczać uzasadnioną intelektualnie lewicowość i wrażliwość społeczną.
Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.
Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
