W dniu 29 lipca 2014 roku w ramach przyspieszonych na Żoliborzu obchodów wybuchu Powstania Warszawskiego delegacja Okręgu Warszawskiego PPS złożyła wieniec pod pomnikiem „Żywiciela” w Parku Krasińskich.
W delegacji uczestniczył działacz socjalistyczny, prof. Janusz Ostrowski ps. Cyprian, kapral podchorąży z plutonu 219 Organizacji Bojowej PPS, 4 rejon „Żyrafa”, Obwód II Żoliborz.
W dniu 1 sierpnia 1944 roku był on uczestnikiem pierwszej potyczki bojowej Powstania, która miała miejsce pod budynkiem Kotłowni na ul. Suzina, gdy zbierający się pluton został przypadkowo odkryty przez przechodzący oddział Wermachtu. Pierwszy strzał tego powstania oddany został przez brata Janusza Ostrowskiego – Feliksa. W wyniku potyczki zabitych zostało dwóch żołnierzy niemieckich, a pluton PPS wycofał się na Bielany. W potyczce ranny został również Cyprian.
Po oficjalnych uroczystościach w Parku Krasińskich, z udziałem władz Warszawy i partii politycznych, odbyła się skromniejsza uroczystość pod budynkiem dawnej Kotłowni, gdzie wmurowana jest tablica upamiętniająca udział PPS w Powstaniu Warszawskim i pierwsza potyczkę. W uroczystości tej wzięły udział delegacje władz dzielnicy i Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, twórcami której byli przed wojną działacze PPS. W trakcie tej uroczystości Profesor Janusz Ostrowski podzielił się wspomnieniami z tych wydarzeń.
O żołnierzach z PPS mało kto dziś pamięta i chce wspominać. Było ich wielu, a we Wrześniu stanowili jedyną zorganizowaną siłę bojową i polityczną, która uczestniczyła w obronie Warszawy. Prawicowa narracja od wielu lat zawłaszczyła sobie Powstanie Warszawskie i narzuca społeczeństwu swoją wizję opartą na teorii dwóch wrogów, która zrodziła się w środowiskach skrajnej prawicy m.in. wokół obozu londyńskiego.
Trzeba podkreślić, że żołnierze z PPS walczyli w ruchu oporu podczas II wojny światowej i na barykadach Powstania przeciw Niemcom, którzy okupowali nasz kraj w 1939 roku. Wielu z nich zginęło, wielu walczyło później o demokrację i sprawiedliwość w Polsce Ludowej.
Trzeba obiektywnie podkreślić wielki wkład socjalistów z różnych odłamów i nurtów ideowych.
Chwała wszystkim bohaterom Polskiej Partii Socjalistycznej zgrupowanym w związkach bojowych: Polskich Socjalistów, Wolność-Równość-Niepodległość, Robotniczej Partii Polskich Socjalistów, PPS-Lewicy i Odrodzonej PPS. Bez nich nie byłoby dzisiejszej Polski.


Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.






Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
