20 lat minęło. Tyle liczy Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy Jurka Owsiaka. Weszła na trwałe do polskiej kultury kształtującej się w ciągu ostatniego ćwierćwiecza. Co ciekawe dalej się rozwija, bowiem na tle powszechnego indywidualizmu i chciwości to jedna z niewielu form życia społecznego, która stawia na poświęcenie i solidaryzm, a więc na to, czego potrzebują dziś ludzie w dobie globalizacji i upadku obyczajów.

Po wystąpieniu w Berlinie ministra Radosława Sikorskiego w sprawach kryzysu i zagrożenia Unii Europejskiej odezwały się głosy aprobaty z jednej strony, interesem Polski jest bowiem bycie w silnej Unii, ale jednocześnie liderzy PiS wysunęli w ramach teorii „dwóch wrogów” inicjatywę odwołania ministra za sprzeniewierzenie się Konstytucji.
Najbliższe dni będą zapewne nasycone treściami europejskimi, tak się bowiem składa, że decydować się będą nie tylko w Polsce, ale również w Europie, losy wspólnej waluty – euro.

Po expose premiera Donalda Tuska pewni możemy być tylko jednego. Otóż runął mit zielonej wyspy, kreowanej przez ekipę obecnego premiera. Obecnie ta zielona wyspa zmienia się w trójkąt bermudzki.

11 listopada jest świętem wszystkich Polaków. Od kilku lat pewne grupy skrajnej prawicy podkreślają swą „prawdziwszą” polskość, próbując odróżnić się od tych, którzy poparli np. wejście Polski do Unii Europejskiej, czy też obce im są szowinistyczne i antysemickie zawołania.

Wybory parlamentarne w Polsce z lewicowego punktu widzenia wyglądały podobnie jak wszystkie poprzednie. Społecznej i wrażliwej lewicy w Sejmie nie będzie po raz kolejny. Ale po raz pierwszy postkomunistyczna lewica wchodzi w stan agonalny. Określony przez większość mediów jako „mesjasz lewicy” Janusz Palikot wprowadził do Sejmu reprezentację 40 parlamentarzystów.

Czasy II RP są dziś przedstawiane jak sielanka połączona z olbrzymimi pokładami patriotyzmu. Abstrahując już od niewyobrażalnej wręcz nędzy, to ów patriotyzm - szczery zapewne wśród społeczeństwa - miał się nijak do ówczesnej polityki prowadzonej przez sanacyjny reżim. Jej krótkowzroczność, naiwność a przede wszystkim ślepa wiara w sojusz z III Rzeszą spowodował  największych bodaj hekatombę w najnowszej historii Polski. Potwierdziła to nazistowska okupacja i codzienny, nieustający terror.

Już dziś widać, że gwałtowna śmierć Andrzeja Leppera będzie miała wpływ na kampanię wyborczą a być może, że i na ostateczny wynik wyborów. Był on bowiem postacią nietuzinkową, samorodkiem politycznym, który wyrósł na fali protestu przeciw obciążaniu szerokich rzesz społecznych kosztami transformacji ustrojowej po 1989 roku. Uczestniczył w wielu ważnych politycznych przedsięwzięciach. Czuje się, że strony konfliktu wyborczego będą jego imię, dobrze lub źle, wykorzystywać w tej kampanii.

W minionych latach, a właściwie od 1989 r., polska prawica nie tylko bojkotuje, ale nieustannie poucza Chiny. To nawyk wzięty z czasów „Solidarności”. Tymczasem ChRL jest od 1978 r. najszybciej rozwijającym się krajem świata. O jego względy zabiegają niemal wszyscy. Polski bilans wymiany gospodarczej z Chinami jest opłakany. Nasz import z ChRL aż dwunastokrotnie przewyższa eksport.

 …nie powinniśmy brać udziału w greckiej tragedii?
W kolejnym swoim artykule chcę poruszyć sprawę, o której głośno w mediach od czasu, gdy na ulice greckich miast wyszli niezadowoleni ludzie, reprezentanci wszystkich grup społecznych. Z hasłem, które mniej więcej tłumaczyć można tak: „Złodzieje, nie będziemy płacić za wasz kryzys”.

Fantastyczny prezent na Dzień Dziecka podarował Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie starszym już nieco dzieciom. Uniewinnił wszystkich żołnierzy i oficerów, którzy brali udział w incydencie w Nangar Khel. W uzasadnieniu sędzia wskazał na brak dostatecznych dowodów, dzięki którym, możliwe by było wskazanie na celowość ostrzału wioski przez polskich żołnierzy.

Barack Obama odleciał już do USA - niespełna dobowa wizyta amerykańskiego prezydenta w Polsce była bogata w sferze przesłań i symboli. Konkretów przyniosła niewiele: jest wśród nich zapowiedź złagodzenia obowiązku wizowego, jesiennego polsko-amerykańskiego szczytu przedsiębiorców i „potwierdzenie gotowości sfinalizowania” obecności oddziałów amerykańskich w Polsce. Wizyta ta pokazała „nową twarz” USA po okresie konfrontacji, jaka była dominującym elementem w czasach G.W. Busha.

Rano, 1 maja, wywiesiłem flagę państwową. Będzie pozostawać na swoim miejscu przez najbliższe 3 dni. Święto Pracy jest mi równie bliskie, jak ustanowiony niedawno Dzień Flagi – 2 maja i Święto Konstytucji – 3 maja. Mimo likwidacji przez obóz posierpniowy Święta Pracy i próby przekreślenia jego 120 letniej, wywodzącej się z Ameryki tradycji, w pamięci wielu Polaków pozostaje ono ważne, a dla postneoliberanej przyszłości być może będzie najważniejsze.

Rok po smoleńskiej katastrofie jesteśmy znacznie dalej od siebie jako społeczeństwo, niż byliśmy jeszcze przed nią. To, co miało łączyć skutecznie podzieliło. Pamiętam tę podniosłą atmosferę tuż po tragedii. Pamiętam jak ciało świeckiej pamięci Lecha Kaczyńskiego jechało ulicami Warszawy. Płakałem i nie ma się tu czego wstydzić.

Wśród wielu zdjęć ze zniszczonej falą tsunami Japonii jedno uderza szczególnie. To kobieta siedząca na ziemi, przerażona tym, co się stało. Spokojna, ale tak jakby płacząca bezgłośnie. Japończycy zasługują obecnie na nasz wielki szacunek. Klęska spowodowana przez żywioł, jaki ich dotknął jest przerażająca. Nadal nie znana jest dokładna liczba ludzkich ofiar. Rozmiary zniszczeń naturalnych szacowane są na co najmniej 230 miliardów dolarów. Ich konsekwencje będą odczuwane jeszcze przez wiele lat.

Na zdrowym ciele społeczeństwa toczy się wojna o ewentualną przyszłość neoliberalizmu w Polsce. OFE są poligonem doświadczalnym. Przy czym intencje rządu mają charakter pragmatyczny – budżet i finanse państwa są w dramatycznej sytuacji. Intencje Balcerowicza są dogmatyczne. Ograniczenie OFE do właściwym rozmiarów, po klęsce tej koncepcji, grzebie na zawsze jego wątpliwe sukcesy, jako twórcy polskiej transformacji.